Bundan sonra sizi sürekli üzen insanların peşinden gitmeyeceğinize…
Sizi yalnızca ihtiyaç duyduğunda hatırlayan insanlara hayatınızın en güzel yerlerini vermeyeceğinize…
Sizin sevginizi, merhametinizi ve iyi niyetinizi zayıflık sananlara kendinizi ispat etmeye çalışmayacağınıza…
Ve en önemlisi;
Bir başkasının davranışı yüzünden kendinizi değersiz hissetmeyeceğinize söz verin.
Çünkü hayat, başkalarının sizin hakkınızda ne düşündüğünü düşünerek geçirilecek kadar uzun değil.
Hayat; sevdiklerinizle gülmek,
güzel bir sabaha uyanmak,bir dostun sesini duymak,
bir çocuğun gülüşünde mutluluğu bulmak,kalbinizi temiz tutmak
ve içinizdeki iyiliği kaybetmeden yolunuza devam etmek için var.
SON SÖZ…
Belki sizi kırdılar.
Belki sizi yarı yolda bıraktılar.
Belki verdiğiniz değerin karşılığını göremediniz.
Belki çok sevdiniz ama aynı sevgiyi bulamadınız.
Belki sustunuz, çünkü konuşsanız daha çok kırılacaktınız.
Ama artık şunu bilmenin zamanı:
Sizi kıran insanların bıraktığı yerde yaşamak zorunda değilsiniz.
Kalkın.
Kendinizi toparlayın.
Kalbinizdeki iyiliği kaybetmeden yolunuza devam edin.
Çünkü hayatın en güzel tarafı şudur:
Dün sizi ağlatan şey, yarın sizi daha güçlü bir insana dönüştüren hikâyenin sadece bir cümlesi olabilir.
Ve unutmayın:
“Sizi üzenlere hayatınızın geri kalanını hediye etmeyin. Çünkü onlar sizin bir gününüzü çaldı diye, siz onlara bütün ömrünüzü vermek zorunda değilsiniz.”
Kendinizi seçin.
Kendinizi sevin.
Kendinize sahip çıkın.
Çünkü bazen insanın hayatındaki en büyük zaferi, bir başkasını yenmek değil…
Kendisini yeniden bulmaktır.
