Dönemin Cumhurbaşkanı olan ve kendisi de denizlerde uzun süre çalışan emekli Oramiral Fahri Korutürk ile dönemin Deniz Kuvvetleri komutanı, filmi izlemek isterler. Kahramanın Sonu Ankara’da sansür kuruluna gösterilir ve kuruldan onay alamayıp , filmin Türkiye’de gösterilmesi yasaklanarak kopyasına el konulur. Ara Güler süreci şu sözlerle tarif edecektir; “Kurulda herkes filme iyi diyor. Ama biri var. Olmaz diye tutturuyor. Milli Eğitim Bakanlığı’ndan bir görevli. Takılmış filmde konuşma olmamasına. Sadece elektronik müzik var filmde. Sonra bu Fransızca kopya diyerek itiraz ediyor. İyi de filmde söz yok! Kurul sonunda bu film Türkiye’ye giremez kararı verdi. Filme el koyuldu.” Evet; kurul üyelerinin filmi pek de kavrayamamasıyla film kuruldan gerekli onayı alamayınca, filmin iş kopyaları Ara Güler’de kalır. Bu kopyalar yıllar sonra düzenlenip temizlenir ve Kahramanın Sonu seyirciyle buluşmaya başlar. 2002’deki Ankara Film Şenliği(Uluslararası Ankara Film Festivali)indeki gösterimden tam 16 yıl sonra Kahramanın Sonu, geçtiğimiz günlerde festival direktörleri Sera Ciliv ve Pelin Turgut’un görevlerinden ayrıldıkları !f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali 2018 (17. !f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali) programında yer buldu ve Yönetmen-Senarist Yeşim Ustaoğlu ile Ara Güler’in sohbetiyle de özel bir anlama kavuşur. Bu sohbete bizde değerli kardeşim Anıl Dinçer’le katılmış ve ilginç bir bilgiyi öğrenmiştik. Ara Güler ile Yeşim Ustaoğlu ilk defa Bir Anı Yakalamak(1984) adlı kısa filmin çekiminde bir araya gelmişler ve böylece 30 yılı aşan bir dostluk hikayesi doğuyor. 1998’de çekilen Yeşim Ustaoğlu’nun en çok bilinen çalışmalarından olan Güneşe Yolculuk ’da da Ara Güler’in bir rolü vardır. Güler filimde de kendini oynamıştır aslında yani Foto-Muhabir’dir. Güler’in 1975’te çektiği ve dünyada çok az gösterim olanağı bulmuş filmi “Kahramanın Sonu”. Güler’in I. Dünya Savaşı’nda ölüme mahkum edilen Yavuz Zırhlısı’nın hikâyesini anlattığı ve 16 mm’lik olarak çektiği film içinde bulunan görüntülerden ötürü tam bir “ Usta İşi” ve izlediğimizde de özel anlatı tarzından ötürü özel bir niteliğe sahip . İsmet Ay ve Necdet Yakın’ı lunaparkta gösteri sanatçısı olarak gördüğümüz filmde Ruhi Su’nun Çanakkale’de en çok şehit veren illerimizden olan Kastamonuluların yazdıkları “Çanakkale İçinde Aynalı Çarşı” diye de bildiğimiz Çanakkale Türküsü yorumuyla geminin faaliyet gösterdiği döneme ait görüntüleri görüyoruz. Daha sonra ise; geminin çekim görüntülerini izliyor ve filme neden “Kahramanın Sonu” adının verildiğini daha iyi anlıyoruz. Ara Güler’in ölümünden birkaç ay önce sinemaseverle beraber izlediği Kahramanın Sonu,ustanın hayatayken çektiği tek film olduğu kadar tarihe açılan bir köprüdür de; Çanakkale Zaferi çok değil birkaç sene sonra yaşanacak İstiklal Zaferinin de temellerini atacaktır. Çanakkale’de ve İstiklal Savaşlarında ülkemizin kıymetli ve değerli vatandaşları , etnik kimliklerini, kültürlerini, mesleklerini, yaşam tarzlarını, nerden geldiklerini bir kenara itip destansı bir bağımsızlık mücadelesi sergilediler. Almanya yapımı olan ve asıl adı SMS Goeben olan Yavuz Deniz Zırlısı da bu mücadelenin en önemli sayfalarından biriydi. Tüm kahraman şehitlerimizi ve hayatta olmayan gazilerimizi saygı ve rahmetle anıyoruz. Sözümüzü yine Coşkun Aral’ın Ara Güler hakkındaki değerlendirmesiyle tamamlayacağız. "İnsan olma özelliğini yitirmeyen, yaşamların hepsine saygı duyan bir insandı. Onun geçmişte yapmış olduğu röportajlar benim gibi foto muhabirlerinin hepsine örnek oldu. Ara'nın diğer gazetecilerden farkı birincisi sadakate önem vermesi, ikincisi insanları yargılamadan eylemleri sorgulaması. En nefret ettiği kişileri bile kaybettiğimiz haberini duyduğumuzda 'Allah rahmet eylesin' diyen bir insan. Bütün inançlar arasında, kültürler arasında empati kurarak onları anlamaya çalışırdı" Filmin çekimi hakkında bir yazı hazırlayan Utku Uluer’e teşekkür ederim. Uluer’in film hakkındaki detaylı yazısını http://sinematikyesilcam.com/2018/10/ara-guler-kahramanin-sonu-1975/ linkinde okuyabilirsiniz.
