En büyük çatışma
İtalyan saldırıları devam ederken Osmanlı gambotlarının ikmal üssü durumundaki Konfuda limanına 7 Ocak 1912 günü iki İtalyan kruvazörü girmiştir. Dış limanda demir atmış olan Moha, Ayntab, Ordu, Kastamonu, Bafra, Gökçedağ ve Refahiye gambotlarıyla Şıpka yatı üzerine ateşe başlamıştır.
Ateşe ateşle karşılık verilmesi üzerine kruvazörler çekilmiş, ancak bir saat kadar sonra gemilerden biri yanında zırhlı bir kruvazör olduğu halde liman dışında mevzilenerek 15 cm.lik top mermileriyle yeniden ateşe başlamıştır.
Ağır hasar
Osmanlı deniz gücünün ağır hasara uğradığı günün bilançosu bir istimbot ve bir vaterbot batmış, bir gambot yanmış şekliyle raporlara yansıtılmıştır. Ertesi günü sabah başlatılan top ateşi sonunda yedi gambotun daha battığı bildirilmişti. Öğleye doğru İtalyan savaş gemileri limana girmiş ve bir yat ile iki tüccar senbukunu ele geçirerek gemilere İtalyan bandırası çekmiştir.
Öğleden akşama kadar hükümet binası ve kışla tamamen tahrip edilmiştir. Ertesi günü limana giren İtalyan savaş gemilerinden karaya çıkan askerler, daha önce batırdıkları gambotların toplarını sökerek bazı eşyaları da yanlarına alarak gemilerine götürmüşlerdir.
Karaya çıkan İtalyan askerlerinin bir kısmı ise Bafra, Ordu, Kastamonu gambotlarını gaz dökerek yakmışlardır.
Ticarete sekte
Hasar ve tahribatı bu ölçülerde bırakmak istemeye ve daha da acımasız davranarak Osmanlı Devleti’ni yeni bir anlaşmaya itmek isteyen İtalya, deniz gücünü takviye ederek limana 30 ton kömür getiren iki geminin yüklerine el koymuştur.
30 saat devam eden bombardıman sonunda gambotlar ve kasaba üzerine 3.000’den fazla top atışı yapılmış, halktan da yaralananlar olmuştur.
22 Ocak’ta tarafsız gemilerin limandan ayrılmaları için beş günlük süre veren İtalyan hükümeti, Kızıldeniz’deki Osmanlı donanmasını bombalamaya devam etmiştir. 24 Ocak 1912’de Moha, 27 Ocak’ta Cebane bombardımandan nasibini almıştır. Osmanlı Devleti, gayrimüstahkem kabul ettiği Cebane bölgesinin bombalanmasını büyük devletler nezdinde protesto etmiştir.
4 Şubat’ta bir İtalyan torpidosu, Bab-ül Mendep civarında bir tekneyi ele geçirmek istemiş, ancak sahildeki Osmanlı topçusunun ateşiyle karşılaşınca bırakmak zorunda kalmıştır. İtalyan deniz gücünün bir başka kolu Lahya’yı ele geçirmiştir.
Düşman gemileri 5 Şubat’ta Şeyh Sait Adası’nı, 7 Şubat’ta Bab-ül Mendep’i tekrar topa tutmuşlardır. 21 Şubat’ta Salif limanını topa tutan İtalyan deniz gücü, Şeyh İdris’in harekâtını kolaylaştırmış, Kızıldeniz’de artık İtalyan donanmasına direnme imkânı kalmamıştır.
Saldırı devam ettiriliyor
26 Temmuz’da Türk kuvvetleri üzerine gönderilen Piemonte kruvazörünün açtığı ateşle İngiliz konsolosunun bildirdiğine göre 12.000 sandık tüfek mermisi ve 450 sandık topçu cephanesi yok edilmiştir.
Kurtarılan cephanenin bir kısmının konulduğu cephanelik de haber alınınca 3 Ağustos’ta yeni bir saldırı başlatılmıştır. Bir taraftan İdris ile işbirliği yapılırken bir taraftan da onun verdiği bilgiler doğrultusunda şüpheli Arap aşiretlerinin bulunduğu bölgelere ve Taif’e bombardıman başlatılmıştır.
Olaylar 15-18 Ekim 1912 Uşi Anlaşması’na kadar devam etmiş, bölgedeki Osmanlı askeri ve ticari faaliyetleri durma noktasına gelmiştir.
Emperyalist düşünce milletler göre değişmiyor
Bugün AB üyesi ve NATO ittifakı içinde bulunan İtalya ile dün Libya’da ve Kızıldeniz’de karşı karşıyaydık. Birtakım menfaatler ülkeleri ya birbirine yaklaştırıyor ya da birbirinden uzaklaştırıyor.
Ordu merkezinden çok uzakta olan Kızıldeniz’deki Osmanlı deniz gücü, yeterli ikmalini yapamamış, muhaberesi ve istihbaratı yetersiz kalmış adeta içten vurulmuştur. Müslüman kitlelerin topraklarında yabancılar parayla adam satın almışlar ve üzerimize saldırtmışlardır.
Türk ordusu, bundan sonra bir Balkan Faciası yaşayacak, I. Dünya ve İstiklâl Savaşlarına girecektir. Yokluk ve çaresizlik, yerini sabır ve imana, düşünce ve eyleme bırakacaktır.
