Michel de Montaigne ya da kısaca Montaigne (d. 28 Şubat 1533, Dordogne, Fransa – ö. 13 Eylül 1592, Guyenne, Fransa ), 16. yüzyıl Fransız deneme yazarıdır. Fransa’da 59 yaşında ölmüştür. Ünlü Denemeler (Les Essais) kitabının yazarıdır. Deneme türünün babası olarak kabul edilir
Ünlü sözleri:
Başkalarının bilgisiyle bilgin olsak bile ancak kendi aklımızla akıllı olabiliriz.
Bir gün hepimiz ölümü tadacağız.
Cimriliği yaratan yoksulluk değil, zenginliktir daha çok.
Çatabilirsen önce fikirlerime çat; sonra bana.
En fazla korktuğum şey korkunun kendisidir.
Hangi limana yelken açtığını bilmeyen tekneye hiçbir rüzgâr yaramaz.
İnsanların en çok inandıkları şeyler, en az anladıklarıdır.
Ölümün bizi nerede beklediği belli değil, iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.
Paranın saklanılması, kazanılmasından daha zahmetli bir iştir.
Başka sözleri
Acıyı acıyla gidermeyi sevmem. Karnınız ağrıyor diye kendinizi istiridye yemek keyfinden yoksun ettiniz mi, derdiniz bir iken iki olmuş demektir.
Alçakgönüllü yüreklerde yaşayan düşünceler, yüksek düşüncelerdir.
Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerinde hayal kuruyorsun.
Ayartılmamış bayan, bekâretiyle övünemez.
Bazen iyi bir öğüt, pahalı bir armağandan daha değerlidir.
Başkalarına olduğu kadar kendimize de yabancıyız.
Başkalarında bizden daha fazla yiğitlik, beden gücü, deneyim, yetenek, güzellik görebiliriz; ama akıl üstünlüğünü kimseye vermeyiz.
Bir amaca bağlanmayan ruh yolunu kaybeder. Çünkü her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır.
Bir arı başkasını sokunca kendisine daha çok zarar verir. Gücü ve iğnesi elden gider.
Meslek ve sanat üzerine
Benim mesleğim ve sanatım yaşamaktır.
Bir kapıyı itmeden açık olup olmadığını anlayamazsın.
Bizi yaratan işi hayvanlık saymaktan daha büyük hayvanlık mı olur?
Bizi yöneten, dünyayı ellerinde tutan kimselerin bizim kadar akıllı olması, bizim yapabileceğimiz kadarını yapması yetmez. Bizden çok üstün değillerse bizden çok aşağı sayılırlar.
Değiştirilemeyen bir düzen kötü bir düzendir.
Dostun olsun istiyorsan dost ol. Dostluğun kolları birbirimizi dünyanın bir ucundan bir ucuna kucaklayabilecek kadar uzundur.
Dünyaya geldiğimiz gün bir yandan yaşamaya, bir yandan ölmeye başlarız.
Düşünmekten utanmıyorsan, söylemekten de utanma!
Eğitimin insanı bozmaması yetmez, daha iyiden yana değiştirmesi gerekir.
Hayal gücü şiddetli bir şekilde rahatsız edilirse uzaktaki bir nesneyi vurabilecek oklar fırlatır.
Yaşamak hakkında
Hayatın değeri uzun yaşanmasında değil, iyi yaşanmasındadır.
Her gün birbirini görmenin tadı başka, ayrılıp kavuşmanın tadı başkadır.
İnsanlar başaklara benzerler, içleri boşken başları havadadır, içleri doldukça eğilirler.
İnsanlığın büyük ve muhteşem eseri, bir amaçla yaşamayı bilmektir.
İnsanın doğuşunu görmekten herkes kaçar, ama ölümünü görmeye hep koşa koşa gideriz. İnsanı öldürmek için gün ışığında, geniş meydanlar ararız, ama onu yaratmak için karanlık köşelere gizleniriz. İnsanı yaparken gizlenip utanmak bir ödev, onu öldürmesini bilmekse birçok erdemleri içine alan bir şereftir. Biri günah, öteki sevaptır.
Kendimiz sandığımızdan çok daha zenginiz; ama bizi ondan bundan dilenerek yaşamaya alıştırmışlar; kendimizden çok başkalarından faydalanmaya zorlamışlar bizi.
Kral da, dilenci de aynı iştahla acıkırlar.
Okunu hedeften öteye atan okçu, okunu hedefe ulaştıramayan okçudan daha başarılı sayılamaz.
Öfke saklamaya gelmez, büsbütün içimize işler.
Yazmak mutsuzluğun nedeni değil, sonucudur. (Galiba bu söz de beni ilgilendiriyor. Yere tüküren adamdan, çarpık binadan, çenesi düşük kadından, bir karış bakımsız sakalla gezen adamdan, yayaya yol vermeyen sürücüden, barut kesesi gibi parlayan fırça saçlıdan tutunda yeni yapılan yol veya kaldırımı ertesi günü ellerinde kazmayla açmaya çalışan bilinçsiz zihniyete kadar beni meşgul eden insanlar mutsuzluğuma sebep oluyor. Bunun sonucunda da yazmak zorunda kalıyorum.)
