Kelime-i şehadet
18 Eylül 2104 Perşembe saat 08.20…Bostancı’dan bindiğim T 500 halk otobüsü Ümraniye kavşağına yaklaşmıştı. Yanımdaki uzun boylu genç, başını tutarak yere çökünce midesinin mi bulandığını, başının mı ağrıdığını sormuştum. “Hastaneden çıktım, bende epilepsi var” diyerek kasılmaya başlamış ve yere yığılmıştı. Ağzından köpükler geliyordu.
… Başını yere vurmaması için hemen tuttum. Birkaç yolcunun da yardımıyla başının altına yastık olabilecek bir çanta koymuştuk. Yolculardan biri hasta gencin ellerini açmaya çalışıyor, bir diğeri de dilinin boğazını tıkamaması için çaba sarf ediyordu. Ayaklarını şiddetle yere çarpmaya başlayınca bir yolcu da ayaklarından tutmuştu. Biz doktorlar heyeti (!) bir şeyler yapabilme arzusuyla çırpınırken yaşlıca bir adam bağırıyordu.
---Ona kelime-i şehadet getirtin, ölür mölür…
Trende
Trenler aşırı kalabalıktı. Muhtemelen Suriyeli olduğunu tahmin ettiğim 25 yaşlarındaki genç bağıra bağıra yaptığı telefon konuşmasıyla trendekileri esir almıştı. Bu hengâme içinde iki çocuklu bir hanıma yerimi verdim. Nezaket özürlü kocası olacak herif sadece yüzüme bakmıştı.
Televizyonu mahkemeye vermek
Gençler anlatıyor ve gülüşüyorlardı. Bu neşeli sohbetlerine kulak misafiri oldum: Bir televizyon kanalında yarışmaya katılan Temel, bildiği soruların karşılığı parayı kazanır. Program yöneticisi parayı eksik verir. Temel sebebini sorunca;
---Kesintiler vergi içindir, derler.
Konu vergi de olsa adamlara güvenmeyen Temel parasını kaptırmak istemez ve bir avukata başvurur. Avukat Temel’e televizyonu mahkemeye vermesini söyler. Bir müddet sonra yolda Temel’i gören avukat,
---Televizyonu mahkemeye verdin mi? diye sorar.
---Verdim ama ertesi gün geri getirdim oni. İnsan televizyonsuz yapamayi da!
Sanat evinde
Piyanonun tuşları
Ukalâ her yerde ukalâdır. Belki iyi adamdı ama o gün bilgiçliği tuttu herhalde. Piyano dersi alan öğrenciye, “Bütün tuşlara aynı anda bassan ne olur?” diye sorunca; çocuk yutkundu, başını piyanodan kaldırıp arkasındaki mağara adamına (!) baktı.
--- O zaman piyanoya tuş olursun labuş!..
Grip aşısı
Her sabah meşhur alerjik hapşırıklarımdan çile çekiyordum. Kış mevsiminde hastalanmayı da önlemek için grip aşısı olmaya karar vermiştim. Aşıyı olmama rağmen daha ertesi sabah hapşırıklarım neredeyse ikiye katlamıştı. Kendi kendime söylenirken annem;
---Şifa niyetiyle diye dua etmeden aşı oldun galiba? demişti.
