İnsanoğlu hatalarla doludur. Bazı hatalar vardır ki; hoşgörü sınırları içerisinde kalabilir. Bunlar toplumların sosyokültürel yapılarına göre kademe kademedir. Bazıları vardır, toplum sağlığını ilgilendirir ki; bunların affının hiç olmaması gerekir.
Toplum sağlığını ilgilendiren ve affedilemez hataların başında; uzmanların da defalarca açıkladığı tıbbi atık sayılan salgın nedeniyle kullanılmış yüz maskelerinin sokağa rastgele atılmasıdır.
Tıbbi atık sayılmasına ve defalarca uyarılmamıza rağmen halen bu olumsuz davranışın önüne geçilememesinin arka planında ne var diye çoğumuz sorgulamaktayız. Genellikle sonuçlar üzerinden bir çözüm aradığımızdan (daha çok ararız) bir neticeye varmamız mümkün görülmemektedir. Aynı sorunu bizim toplumumuz sonuçlar üzerinden değerlendirirken bazı ileri toplumlar bunu sebepler üzerinden değerlendirmektedir… Doğru seçenek de budur.
Her şeyden önce biz kolaycı bir toplumuz. Çözüm olarak birçoğumuzun kafasından geçen ‘’cezadır’’ Eğer ceza çözüm olsaydı, yanlış bilmiyorsam ‘’Kabahatler Yasası’’ var. Yasa da var yerde kullanılmış maske de var. Ne olacak şimdi! Demek ki yasa da işi çözmüyor. Peki, ‘’çözüm nerde’’ dediğinizi duyar gibi oluyorum.
Elbette ki çözüm eğitimde. Hangi kademedeki eğitimde diye soracak olursanız cevabımız anaokulu eğitimindedir. Anaokulu konusunda son on yılda okullaşma oranı olarak çok önemli adımlar atıldı. Belediyeler bile bu yarışın içine çekildi. Takdir edilmesi gerekir ki; gelinen nokta bizim gibi ülkeler için fevkaladedir. Ne olarak? Tabi ki niceliksel olarak…
Biz; anaokullarını ‘’Adam gibi adam’’ yetiştirme okulları olacak diye bakarken sen başımıza gelene bak! Şimdi en iyi anaokulları; okuma yazma öğreten, sayılar bir yana toplama çıkarma öğretilen kurumlar oluverdi… Hâlbuki anaokulları; herhangi bir not kaygısı olmayan, tamamen temel davranış eğitimine ağırlık veren eğitim kurumları olmalıydı.
Ağaç yaşken eğilir misali aileden başlayıp anaokullarında temel davranışların kazandırıldığı bir eğitim uygulamasına geçilmeden sokaktaki tıbbi atık maskeleri görmeğe devam edeceğiz demektir.
Birilerinin başımızda çok büyük bir bela olduğunu fark edip bize acilen ‘’geçmiş olsun’’ demesi gerekir…
Salih KOÇ
1 Haziran 2020 / Büyükçekmece-İst.
