Sığmaz için içine,
İkişerli çıkarsın merdivenleri.
Bu devam etse de uzun bir zaman,
Zannedersin ki;
Sürüp gidecek benimle ebedi...
Sonra başlarsın merdivenleri,
Tek tek adımlamaya.
Öncekiler kadar olmasa da
Böyle sürer gider bir süre daha...
Sonra, sonra mı?
İlk işaret fişeğidir!
Tırabzandan bir elinle güç almak...
Ayakların sanki
‘’Elaman’ ’der gibi.
Aldırmaz, devam edersin şimdilik,
Fiziksel çöküşünü gizlercesine,
Adeta medet umarasın,
Ahmet Haşim’in;
O, meşhur dizelerinden...
Düne çoktan razısındır amma,
Yitirdiğin gücün
Gelmez geriye bir daha...
İlerledikçe zaman,
Tutmaz; belin, dizin, ayağın.
En sonunda
Kalırsın bastona!
Sonra, sonra mı?
Olursun çoluk çocuğun elinde maskara...
Aklın erer, gücün yetmez
Dersin;
‘’Allah’ım benim mi bu beden?’’
Anlarsın ki;
Gençlik, çoktan gitmiş elden...
