Test ile eğitim yapan,
Tost ile karnını doyuran,
Anne, babayı ismi ile çağıran,
Yeni bir kuşak geliyor ardımızdan…
Gözü doymaz oyuncağa,
Alırsın; oynar birkaç defa
Ondan da hevesi geçer çabucak
Anlamadım ki;
Bu nasıl bir yeni kuşak!..
‘’Yok’’ demeden anlamaz!
Ağlar ama gözünden yaş akmaz!
Hiç yerinde duramaz,
Yaramaz mı yaramaz!
Öyle zannediyorum ki; bu yeni kuşak
Kolay kolay iflah olmayacak…
Sebzeli yemek sevmez,
Meyve alırsın, ağzına sürmez.
Çorbanın dersen, tadını bilmez!
Her gün dışarıdan yesen,
Hiç itiraz etmez…
‘’Dersine çalış desen’’
En kötü ana baba olursun.
Azıcık serbest bıraksan,
Sanal oyun oynarken bulursun…
Sorumluluk nedir bilmez,
İş yapmayı sevmez,
Canını üzmeye gelemez.
Olur, olmaz her şeye eder itiraz!
Sanırım; bizde de kabahat var biraz…
Çoğumuz yokluktan geldik!
Biz yaşayamadık,
Çocuğumuz yaşasın dedik.
Sanki çok iyi bir halt ettik
Bu yeni kuşağı biraz da
Bu hallere biz getirdik…
