O kadar vahimdi ki ortam
Her yeri sarmıştı düşman
Ortada ne ordu kalmıştı
Ne de bir kumandan…
Vatanın bu haline
Alışkın değildi ahali
Düşman mezalimi
İnsanları canından bezdirdi…
İstiklal arayışı sardı
Anadolu insanını
Had safha da olsa da cahillik
İçleri ‘’vatan aşkıyla’’ yanardı…
Bazılarınca;
İmkânsız gibi görülse de
Düşmanın yurttan kovulması
‘’Geldikleri gibi gidecekler’’ diyen
Anafartalar Kahramanı
Bir Mustafa Kemalleri vardı…
Masmavi gözleriyle
Sarı bir kurt gibi
Avına odaklanabilen
Bir bakışı vardı…
Henüz daha çıkmadan bir yola
Kafasında tasarlardı bir rota
Kalsa da tek başına
Kararından dönmezdi asla…
Güvenirdi o yurdun insanına
Hakir görmezdi asla
O kadar da inanmıştı ki;
Anadolu halkına…
Düşman kaçarken dörtnala
Geride kalan ev ocak ne varsa
Acımadan yakıyordu hunharca…
Durum böyle olunca;
Dayanamasa da yüreği
Eline kapan tüfeğini
Düştü düşmanın ardına
Başladı bir kovalamaca
Dayandılar İzmir Limanı’na
Çoğu düşerek denize,
Ölüp gittiler pisipisine
Kimisi bindi gemilere
Bakmadan arkalarına
‘’Gittiler geldikleri yere’’…
