Okuldan eve döndüğümde annem beni kapıda bekler. Beni gördüğünde annemin yüzünde bir gülümseme belirir. Kapıdan içeri girdiğimde, okul kıyafetlerimi çıkarırım. Elimi yüzümü sabunla bir güzel yıkar, saçlarımı şöyle elimle tarar, oturma salonuna geçerim.
Annem okulla ilgili bazı sorular sorar. Akşam yemeğine kadar genellikle atıştırmalık bazı şeylerin yanında ballı süt içerim. Çok sık olmasa da mevsimine göre meyve suyu içtiğim de olur. Babam gelinceye kadar bir saate yakın çizgi film izlerim. Daha sonra ödevlerimi yaparım. Buraya kadar her şey bildiğiniz gibi sıradan olabilir ama bizim evde en önemli anlardan biri de okuma saatidir.
Bu konuda babam o kadar titizdir ki; okuma saati gelince bizim evde televizyonlar, telefonlar, tabletler kapatılır ve herkes kitap okur. Bazen kendi kendime: ‘’Babam, annem bütün okulları bitirmişler. Niçin kitap okurlar ki!’’ diye düşünürüm. ‘’Şimdiye kadar bir cevabını bulamadım ama ben en iyisi bunu babama, anneme sorayım. Size de bir dahaki görüşmemde söylerim. Olmaz mı?’’...
