Elif sabah uyandığında televizyona baktı. Biraz korkar gibi oldu. Doğru mutfaktaki annesinin yanına koştu. Eteklerinden çekiştirerek salondaki televizyonun yanına kadar getirdi.
‘’Anne insanlar yüzlerine bir şey takmışlar onu gösterecektim. Sen gelinceye kadar gitmişler.’’ dedi. Annesi de:
‘’Maske mi takmışlar’’ dedi. Elif annesinin yüzüne bakarak:
‘’Anne maske ne demek?’’ diye sordu. Annesi bu zor soruyu nasıl cevaplayacağını bilemedi. Ocakta da sabah kahvaltısı için melemen pişiriyordu. Altı yanmasın diye birlikte mutfağa koştular. Elif maskenin ne olduğunu çok merak etmişti. Sonra birden işe giden babasının çantasında olabileceğini düşünerek:
‘’Babanda vardır. Duştan çıksın sana gösterir’’ dedi. Babası duştan çıktığında Elif:
‘’Günaydın babacığım, çantanda maske var mı?’’ diye sorunca babası da:
‘’Var ama sen maskeyi ne yapacaksın. Maskeyi dışarı çıkanlar takıyor’’ dedi. Elif:
‘’Ama bana ne ben de takmak istiyorum’’ diye ısrar edince babası:
‘’Hadi gel de sana maske takalım’’ dedi. Babası Elif’e maskenin nasıl takılacağını gösterdi.
‘’Baba ben kahvaltı mı maske ile yapsam olmaz mı?’’ deyince:
‘’Annen izin verirse olur?’’ dedi. Elif yüzünde maske ile masaya oturdu. Sütünü içmek istedi.
‘’Anne sütümü içemiyorum’’ Annesi o ana kadar merakını gidersin diye sesini çıkarmamıştı.
‘’Bak Elif, dışarıda maske takarsan mikroplar ağzından, burnundan içeri giremez’’ dedi. Elif de:
‘’Anladım insanlar maskeyi ağzından, burnundan mikrop girmesin diye takıyorlarmış’’ dedi…
