Her devirde kendisininden çok etrafını düşünen yaşadığı topluma faydalı olmak içim büyük fedakarlıklar yapan, adını tarihe altın harflerle yazdıran kişiler vardır. Kayıplarının ardından methiyeler yazılır, tüm kahramanlıkları ve topluma yararlı yaptığı işler anlatılır. Yediden yetmişe öldüğü zaman herkes tarafından bilinir ve saygı duyulur, hatta onun yaptığı işlerden memnun olmayan, sağlığında kıyasıya, acımasızca eleştiren, başarılarını engellemek için elinden gelenden fazlasını kötülük adına kullanan can düşmanları, rakipleri bile ardından gerçek değerindeki takdir edici sözler söyler.
Bazı toplumlarda yaşayanlar pek sevilmez, başarılı olmak, zor başarılabilecek olan konularda emek verip, hayatını bu işler için ortaya koymaktan çekinmeyen gözü pek insanlar Sevilmez. Bu insanların seveninden çok kıskananları, durumunu zora düşürmek için çabalayanı daha çoktur. Hiçbir şey yapmak ellerinden gelmese bile destek olmazlar, engel olmaya gayret ederler. Oysa başarı ve başarının ardından gelen güzellikler bayatı kolaylaştırıp, tüm insanların yaşamına katkı sağlar.
Fakat başarısız insanlar başarılı insanları gerçekte sevmezler.
Ailede bile güçlü bireyler, kendi yaşamına yön verip aileden sıyrılan başarılı kardeşleri diğer vasat kardeşler aileleriyle birlikte sevmezler. Başarı yalnızlık getirir insanların hayatında aynı zamanda. Gerçekten onu seven insanların kan bağı İle yanında olmadığını, can ve dostluk bağıyla yanında olduğunu hisseder başarılı insan.
Birçoğunun kendi kardeşleri ile ciddi sorun yaşamasını ana sebebi kıskançlık duygusudur. Onun kadar mücadele etmemelerine rağmen onun kadar başarılı veya yetenekli olmadıkları için kıskançlık alevine isli koca kütükleri atarak, o ateşi sürekli harlı tutarlar kararan yüreklerinde. Başarılı olan kişi de uzak durur ailesinden ve yakınlarından, her insan gerçekten sevildiğini veya sevilmediğini yüreğinin en derin gizli duygularında hisseder, bazı duygular sözle değil, bir bakışla, bir dudak kıvrımıyla, bir ses tonuyla, bir basit beden diliyle anlaşılır. Ortada buram, buram samimiyetsizlik kokar. Birde sevdiği ve sevgiye dayalı aile bağının çelikten ipi, pamuk ipliği İle yer değiştirmiş ise o vakit o bağların kopması an meselesi olur ve zamanı gelince kopar ve tekrar o bağ asla kurulmaz.
Başarılı insanlar kırılgandır iç dünyalarında, dışarıdan çelikten bir zırh İle ikinci tenlerini kaplasalar bile kaplumbağanın o narin bedeni gibi acizdir, güçsüzdür o görünmezlik zırhtı içinde. Başarılı insanlar duygusaldır başarısız olanlara göre. Çünkü iyilikle solu yürekte kir ve pas barınamaz. Oysa kıskanç yürek sürekli kara ve islidir, tertemiz duygular yaşayamaz o kara yüreklerde. Sürekli kararan bir yürek sevmeyi ve insanlara yararlı olmayı düşünmez, tek istediği herkesin kötü ve aciz olmasıdır. Kıskançlık ateşi yüreğinde yanan yüreklerden ne kendisine ne çevresine fayda olmaz.
Başarılı insanlarla önce ailesi, sonra iş çevresindeki insanlar uğraşır. Her basamak yükseltilir önünde tırmanırken yorulsun diye, yollarına engeller konulur, geçerken o yollardan yol kenarında izleyici olmayı tercih edenler yüreklerindeki isli taşları atarlar başarılı olana, canı yanar fakat canından çok ruhunun canı yanar, onarılmaz yaralar açılır yüreğinin derinliklerinde. Yoluna devam ettikçe yoluna taş koyanları unutmaz.
Yaşarken çok uğraşırlar başarılı insanlarla, sanki onun başarılarını kıskandıklarını veya onu sevmediklerini gözüne sokmaktan keyif alırlar. Onun canını yaktıkça kendileri keyif şerbeti içerler yudum, yudum.
Sonra birgün hak vaki olur bu başarılı insan hayatını kaybeder.
İşte o gün büyük senaryo ortaya çıkar. Önüne engeller koyan, zorlu yolunda yürürken taş atanlar, hakkında olumlu tek kelime etmeyen sürekli eleştirenler, öldüğü gün sevgi pıtırcığı olurlar. Nasıl olsa vefat etti cevap hakkı yok diye onu nasıl sevdiklerini ve olmayan anılarını varmış gibi anlatırlar.
Bir süre sonra yeni birisi vefat eder, eskisi unutulur, yeni vefat eden için de aynı ikiyüzlülük devam eder.
