Sabah erkenden yola çıktım. Tabii ki önce metro keyfim (!) başlıyor. Genellikle iki vagon arasında ve ayakta… İkili koltuklara hanımlar oturmuş, yanlarındaki boş koltuklara da çantalarını koymuşlar, kimse oturmasın diye… Tren ara istasyonlarda binenlerle kalabalık hale geldi. Ayakta da bok yer kalmayınca benim bulunduğum yere doğru yönelmeler başladı. Yapacak bir şey yok. Virüs etkisi vızıltı… Ne yaş dinliyor, ne yaşlı, ne de saygı.
Neyse, Kadıköy’e geldikten ineceğiz. Yürüyen merdivende bir hanım yanından geçenlere kızdı.
---Madem yürüyeceksin, neden bu merdivenden gidiyorsun. Gitsene yandaki taş merdivenden!
Genç çocuk sadece döndü baktı ve söz söylemeden çıkmaya devam etti. Sevgili okurlar, belki aynı konuyu ikinci kere yazdığım için bana kızabilirsiniz; ama inanın günde dört veya beş kez aynı olayla karşılaşıyorum ve kimseyi kırmaksızın yürüyen merdivende soldan yürüyerek çıkanların mazeretini anlatmaya çalışıyorum. Tabii anlayan anlayış gösteriyor, ama anlamayandan Allah korusun! Yine izah etmeye çalıştım.
---Hanımefendi, onlar belli saatlerde kalkacak olan vapura, motora, otobüse ve minibüse yetişmek için zaman kazanıyorlar.
---Herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Bana ne? Bakın şu hanım taş merdivenden çıkıyor. O da çıksın!
---Efendim, herkes o hanımefendi gibi güçlü olmayabilir. Kaldı ki, onun herhangi bi,r yere yetişme gibi bir durumu da yok…
---Size mi kaldı onları savunmak?
Buyrun bakalım, bu hanımefendiyi hangi kategoriye koymak gerekir? Kararı size bırakıyorum. Bugün yine birilerini sardırdım şu çenemin yüzünden. Ne var ki, taş merdivenlerin dikey yüzeylerinde de uyarıcı yazılar var. Seni gidi, okumayan milletin metropol fukarası!
Bilmek’tir aslında bütün mesele:
Çok seve-bilmek,
Dürüst ola-bilmek,
***Saygı duyabilmek,
Kıymet bile-bilmek,
Yok saya-bilmek
Gülüp geçe-bilmek
Nasıl çözmek gerekir?
İki şey çözümsüz görünen problemleri bile çözer:
*Bakış açısını değiştirmek,
*Karşısındakinin yerine kendini koyabilmek,
İki şey insanı nitelikli yapar:
*İradeye hâkim olmak,
*Uyumlu olmak,
İki şey çözüm getirir:
*Tebessüm (Gülümseme)
*Sükût (Susma)
İki şey kişiyi gözden düşürür:
*Demagoji yapmak (Lâf kalabalığı)
*Kendini ağıra satmak (Övmek veya vazgeçilmez göstermek)
İki şey seni milyonlarca insandan ayırır:
*Sorunun değil, çözümün parçası olmak,
*Hayata ve her şeye iyimser ve farklı bakış açısıyla yaklaşabilmek
İki şey hayatta önemli olan her şey içindir
*Nefes alabilmek,
*Nefes verebilmek
