*İnsanlar neden maske takmamakta direnir, anlamak mümkün değil.
*Maske takmayan kişiye nedenini soran polise tahkir edici söz söylemek niye? (Fas uyruklu Hollanda vatandaşıymış… Ne olmuş yani? Şimdi kendini Avrupalı mı görüyorsun? Sen Hollanda ‘da maskesiz gezebilir misin?)
*Polis ekibinin yanında bulunan gazetecilere tüküren kadın…
*Rusya’nın Yakutistan bölgesinde eğlence düzenleyen bir grup alkol almaya başlamış. Alkol bitince dezenfektan içenlerden birisi kadın yedi kişi öbür tarafa (!) gitmişler.
Cehaletin bu kadarı
Hâlâ pandeminin ölümcül bir tehdit olduğunu anlamayan veya anlamak istemeyen bir kitle var. Nasıl anlatmak gerekir bilmiyorum.
Bunların çoğu okuma yazması olan umursamaz kitleden… bir de cahil olanları var aralarında. “Ben virüs olayına inanmıyorum, aşı da çıksa olmayacağım. Bunlar tezgâhtır. Yok virüs mirüs…” diyenler var.
Hiç şüphesiz kuduz aşısının bulunduğu zaman da senin gibi itiraz edenler olmuştur; ama köpek ısırınca aşı da olmuştur. Dilerim sen bu kafayla korona virüsünü kapmazsın
Bir çağrışım ve bir anı
Ben cahil insanın neler yapabileceğin ilk defa 1976 yılında Erciş’e tayin olduğum zaman görmüştüm. 106 mm’lik Ağır Havan Takımına atış yaptıracaktım. Van Valiliğine, THY bölge müdürlüğüne, jandarmaya, Erciş Kaymakamlığı ve komşu kaymakamlıklara “notamlama” ile, atış bölgesindeki tüm ilgili birimlere ve muhtarlıklara da imza karşılığı tebliğ tutanağıyla duyuru yapmıştık.
Atış günü hedef bölgesi kontrol edildi. Bir askerime dürbün vererek hedef bölgesini devamlı gözetlemesi için görevlendirmiştim. Atışları izlemek üzere üst seviyede komutanlar da gelmişlerdi. Kısa açıklamayı yaptıktan sonra başlamamızı istediler. İlk mermi atıldı. Hedef gözetlenirken patlama gerçekleşmişti. Gözetleme yapan askerim “Ateş kes!” diye bağırınca atışa ara vermek zorunda kaldık.
Sebebini sordum, hedefte sürü ve çobanlar olduğunu söyledi. Komutan da hemen ciple hedef bölgesine gitmemi söyledi. Hedefe vardığımda orta yaşta iki çoban olduğunu gördüm. Aramızda geçen konuşmanın can alıcı sözlerini yansıtıyorum sizlere…
---Neden buradasınız, muhtar size bugün atış yapılacağını söylemedi mi? Ya ölseydiniz şimdi?
---Beyim, ölüm Allah’ın emri. Varsa kaderde görürüz…
Öfkeden bağırmakla böylesi bir cevap karşısında keyiflenip gülmek arasında tercih yapmak arasında sıkışıp kalmıştım.
*** *** ***
Gelelim aşı olmaya… Bilim insanları günler ve geceler süren bir araştırma sürecine girdiler. Bu güzel insanlar, en güzel zamanlarını kendi zevk ve ihtiyaçları için değil insanlık için harcadılar.
“Ben aşı olmam” diyenler! Nasıl bir düşünceyle böyle bir yargıya varıyorsunuz, bilmiyorum ama, pandemi olayını hafife almanın âlemi yok. Aşı, bizleri kurtaracağı gibi bizler vasıtasıyla da gelecek nesillere ulaşacaktır, unutmayın bunu…
İsterseniz şu özlü sözleri de aktarayım sizlere:
**Sen yanmazsan, ben yanmazsam, o yanmazsa nasıl çıkar bu karanlıklar aydınlığa?
** Ben kaderime boyun eğmem. Onun benim önümde eğilmesini sağlarım. Beethoven
** Hiçbir şeye sahip değilseniz hiçbir şey kaybedemezsiniz. William Shakespeare
Bir söz de benden olsun: Gelin isterseniz, artık aklınızı ehlileştirin. Bilime inanmazsanız daha çok uzun zaman sağlıklı düşünemeyeceğinizi de unutmayın.
