Kitabın adı
Nisan ayı yaklaştı. 24 Nisan’ı sözde soykırım günü olarak kabul eden Ermenistan’daki fanatik kişiler, anma etkinlikleri düzenleyeceklerdir. Kürt teröristleri gözü kapalı destekleyen ve hatta koruyan Fransa, Ermeni fanatikleri de himayesine alacak ve hatta devlet yetkilileri Ermenistan’daki törenlere dahi gideceklerdir. ABD Başkanı Biden’e de Cumhuriyetçi senatörler şimdiden baskı yapmaya başladılar.
Osmanlı Devleti’nin son dönemini yargılamak, Cumhuriyet dönemini karalamak isteyen güçlere karşı hazırlanmış olan kitap, “Ermeni Soykırımı İddiaları- Yanlış hesap Talât’tan ve Tehcir’den dönünce…” başlığını taşıyor.
Esaslı bir bakış açısıyla hazırlanmış, Osmanlı arşiv belgeleriyle zenginleştirilmiş bir eser… Cedit Neşriyat, Ankara-2006. Doğruların öğrenilmesi bakımından kesinlikle okunması gereken bir kitap…
Kitabın önsözünden…
Köklü ve büyük milletler, ‘ağlayıp sızlama’yı pek beceremezler. Kendilerine acıma ve acındırmayı küçüklük sayarlar. Bu sebeptendir ki, ‘ağlama sızlama edebiyatları’ ya gelişmemiştir ya da yok gibidir.
Tarihin toplumsal hâfızaya intikalinde veya toplumsal zatiyetin tarihi algılamasındaki en ciddi meselelerden biri budur.
Zaman zaman Ermenilerin ‘ağlama edebiyatı’nın zenginliğinden etkilenip , ‘niye bu konu hakkında biz de onlar kadar neşriyat yapmadık’ tarzında kendi kendimizi lüzumsuz yere suçlarız. İşin doğrusu, yaşadığımız başka felâketlere dair de geniş bir matem literatürümüz yoktur.
Taşnak propagandası
Hatta o kadar ki, onlarca seneden beri tam bir çığırtkanlıkla yürütülmekte olan Taşnak propagandası karşısında Türklerin ekseriya sergileyegeldikleri suskunluk, zaman zaman iftira ve isnat edilen soykırım suçunun “ikrarı” gibi görünmüştür.
Bazen de ‘Ermeniler hiçbir şeyi unutmadıklarına veya sürekli gözyaşı döktüklerine göre demek ki asıl acıları onlar çektiler, Türkler ise unutamayacakları bir felâket yaşamadıkları için bu konulardan fazla bahsetmiyorlar’ tarzındaki yorumlarla bizim o ağırbaşlı sükûtumuz, aleyhimizde bir karineye dönüştürülmüştür.
Diaspora
Halbuki hakikat bu ucuz karinede değil, ilk paragraftaki ruh asaletinde saklı… Türk veya Müslümanların, Balkanlardaki mezalimle birlikte Rus ve Yunan mezalimini de, Ermeni vahşetini de unuttuğunu, unutabildiğini söylemek mümkün mü?
… Ermenistan için Türkiye’nin dostluk ve iyi niyeti, soykırım iftirasına destek mukabilinde Rusya ve Batılı güçlerin elinde eskitilmiş bir oyuncak ve itibarsız bir rehine olmaktan daha yüceltici ve onur vericidir…
… Ermenistan halkı yakasını Taşnakçıların elinden ve rahatına düşkün diasporanın marazî Türk düşmanlığından kurtarabilirse ianeye muhtaç uzaktaki akraba topluluğu olmaktan da kurtulur. Belki bu sayede Ermenistan Cumhuriyeti de diaspora sosyetesi nazarında hayır kurumu olmaktan çıkıp sahici bir devlet olur...
