Her ay beş altı kitap alıyor, okuduktan sonra kendi köşemde bunlardan ikisinin tanıtımına yer veriyordum. Bu ay ise, sevgili Mimar Didem Avican’ın Samsun’dan alıp bana gönderdiği “Her Umut Ortak Arar” isimli kitabın tanıtımını yapacağım. Mimar ve Samsun… Ne ilgisi var diyeceksiniz.
Yaklaşık 10 yıl öncesine dayanan bir tanışıklık ve bunun içinde beş yıllık müşterek çalışma süresidir bu ilginin kaynağı. İnsanların gözü kara şekilde kendi çıkarlarını gözettiği, hırs ve kaprislerine yenik düştüğü bir dönemde sevgili Didem, güzel bir vefa örneği göstermiştir. Kendisine teşekkür ediyor, engin gönül zenginliği diliyorum.
Her Umut Ortak Arar[i]
“Mona Lisa mucizesi” gibi bir kitap… Hınzır, eğlenceli, komik ve aynı zamanda düşündürücü. Hüzünlü ve çok acı şeylerden de bahsettiğine tanıklık edebileceğiniz, her açıdan ters köşe bir “toplumsal gelişim” kitabı…
Okurken yüzünüzde hınzır bir gülümseme belireceğine emin olabilirsiniz; ama bir yandan da gerçekler karşısında zor anlar yaşayabilirsiniz.
Yazarı Nilay Örnek’in kaleminden cesur, eğlenceli, ufuk açıcı bir memleket ve dünya halleri turuna çıkmaya hazırlanın. “bu topraklar maalesef korkak kaynıyor. Cesaret, vicdan ve doğruluk gibi kavramlar erkeksi şekilde ifade edilse de, bu toplumun en cesurları yine de kadınlardan çıkıyor” demektedir Nilay Örnek.
Yaşamak, umudumuzu besleyerek yaşayabilmek için yalnız olmadığımızı hissetmemiz gerekiyor. Sevinçlerimize, umutlarımıza, gelecek için planlarımıza, geçmişle hesaplaşmalarımıza ortak arıyoruz. Evet, işte bu kitap ve yazarı hem ortak arıyor, hem ortak oluyor.
Kitaptan alıntılar
… Hamamdan çıktım, bir cebime tarağımı, diğerine cep telefonumu koydum. Dinlenme odasına geçtim, uzandım. Yeni kararlarım var benim. Onu da yapacağım, bunu da… Haklı nedenlerim var, iyiyim!
Telefonumu elime aldım ve ilginç bir şey gördüm. ABD’nin son dönemde en çok ses getiren politikacılarından Alexandria Ocasio Cortez, sosyal medyada kendisine, “bu devirde nasıl umutlu olunur?” diye soran bir takipçisine Rebbecca Solnit’in Karanlıktaki Umut kitabnı salık veriyordu. Kitaptan ilham alan şu mesajla:
Umut sizin kendi eylemlerinizden doğar. Eğer umutlanmak için haberlerden medet umarsanız asla umutlanmazsınız. Umut için bekleyemezsiniz, umudun kendisi haline gelmeniz gerekir. Haberlerin kendisi haline gelmeyiniz.
Bu da öğretmen veya aktivist olmak ya da değişimi sağlayacak yerel bir hareketin parçası haline gelmek demektir. Ağaç dikmek, insanların kapılarını çalmak, davranışlarınızı değiştirmek, yeniden kullanılabilir bardak, çatal-bıçak torbaları tercih etmek, merak ettiğiniz konulara dair bir şeyler okumak, kendinizi eğitmek ve öğrendiklerinizi başkalarıyla paylaşmak.
Tüm bu düşüncelerin üzerine bu metin! Evren mesajlarımı görmezden gelse de bana mesaj göndermeyi seviyor anlaşılan.
Bir anlamı var mı bilmiyorum ama Cortez beni de kazandı. Yorulmak ve sıkıcı olmak pahasına da olsa “küçük hesap cetvelleri”mle yaşamayı, umudun kendisi olmayı sürdürmeliyim.
Ya uçamadığımız gibi umut edemeseydik?
[i] Nilay Örnek, “Her Umut Toprak Arar”, Artemis Yayınları/İstanbul, Ekim-2019, I. Basım