Yunanistan’ın Fransa’ya sipariş ettiği Rafale savaş uçaklarından ikisini alınca hava kuvvetlerinde Türkiye’ye karşı hava üstünlüğünü elde ettiğini ve açık bir stratejik avantaj elde ettiğini zannediyor. Oysa Yunan yetkililer geçen yıl yaptıkları görüşmelerde bu uçakların tamamının 18 adet olduğunu ve üç yılda tamamlanacağını açıklamışlardı.
Rafale uçaklarının teknik özellikleri
Dassault firması ile anlaşan Fransa, kendi hava gücünü arttırmak maksadıyla ürettiği Rafale uçaklarının ilk uçuşunu 1991 yılında gerçekleştirmişti. 2000 yılında Fransız ordusuna katılan bu uçakların teknik özelliklerini;
**Uçak gemilerine inebilecek ve sadece avcı değil ayrıca bombardıman yapabilecek niteliktedir.
**Hızı, azami 1380 kilometre (km) hıza ulaşabilmektedir. Yaklaşık 10 ton ağırlığında olan bu jetlerin menzili 3 bin 700 km civarındadır.
**Rafale B, Rafale C ve Rafale M adlı 3 farklı modelde üretilen savaş uçaklarının bir adetlik ortalama fiyatıysa 72 milyon euro civarındadır.
**Bu jetler havadan keşif, kara desteği, derin dalış kabiliyeti, anti donanma saldırısı ve caydırıcı nükleer saldırı gibi oldukça farklı özelliklere sahiptir.
**Rafale savaş uçakları "çok fonksiyonlu pasif elektronik tarama radarı" olan Thales RBE2 cihazını kullanan ilk jet olma özelliğini taşır. Bu radar sayesinde pilotlar hava çarpışmalarında erken tanı özelliğiyle düşmanlarına karşı üstünlük sağlıyor ve 3 boyutlu yer tarama sistemleri ise sadece 10 metre yanılma payıyla hedefleri saptayıp vurabilmektedirler.
**Rafale jetleri havada kendi aralarında yakıt ikmali yapabilmekte ve altı adet AASM tipi uzun menzilli füze taşıyabilme özelliği göstermektedirler. Bu uçaklardaki SCALP roketleri 300 kilometre uzaklıktaki bir kara hedefini vurabilmektedir. Rafale'lerde ayrıca aynı anda 8 farklı hedefi vurabilme şeklinde sayabiliriz.
Silahlanma programı
Yunanistan 2021 yılı için geçen sene yaptığı silahlanma program çerçevesinde dört yeni fırkateyn satın alınması, dört mevcut fırkateynin modernizasyonu, dört donanma helikopterinin yanı sıra karadan havaya füzeler, donanma için torpidolar ve uçaklar için güdümlü füzelerin de envantere katılacağını da bildirmişti.
Fırkateynlerini ise on yıl içinde teslim almasını planlamıştır. Yunan hükümeti ayrıca beş yıllık bir zaman diliminde tam zamanlı görev yapan 15 bin profesyonel askerin de orduya alınmasını öngörmüştür. Bu durumda 2021 savunma harcamalarının 2020 yılının beş katına ulaştığı anlaşılmaktadır.
Yunanistan ne yapmak istiyor?
Yunanistan, bir şey yapmak istemiyor. Bundan iki asır önce kışkırtılarak Osmanlı’dan koparıldı. 100 yıl önce de Anadolu topraklarına çıkması için destek verildi. Binlerce insanımızın katledilmesi için programlandı. Aynı emperyalist düşünce, Yunanistan’ı pohpohlamak için Osmanlı Devleti’ne ait olan Ege Denizi’ndeki 23 adayı 1914’te altı büyük devletin kararıyla Yunanistan’ın kullanımına verdi.
1923 tarihli Lozan Antlaşması’nın 12’nci Maddesi’ne göre de bu konu teyit edildi. Uluslararası anlaşmalara göre 21 adanın gayri askeri statüde olması gerekirken Yunanistan, adalara askeri birlikler yerleştirip silahlandırdı. Bu durum iki ülke arasındaki sorunların daha da artmasına neden oldu.
Yunanistan Midilli Adası’na bir Yunan mekanize tümeni; Limni, Sakız ve Sisam Adalarına birer Yunan mekanize tugayı konuşlandırdı. Diğer orta büyüklükteki adalara ise birer tabu yerleştirdi. Adaların bazılarına havaalanları inşa etti ve buralara savaş uçakları yerleştirdi.
Türkiye gelişmeleri BM’ye bildirdi
Yunanistan'ın, Lozan ve Paris antlaşmalarına aykırı olarak adaları silahlandırmasını, Türkiye Birleşmiş Milletler’e şikâyet etti. Atina’nın uymadığı antlaşmalardan doğan haklarını da kullanamayacağı belirtilen şikâyet mektubunda, adaların silahlandırılmasının Türkiye toprakları için de güvenlik tehdidi oluşturduğu anlatıldı.
Türkiye’nin BM’deki Büyükelçisi Feridun Sinirlioğlu tarafından BM’ye gönderilen mektupta Atina’nın ihlâllerinin bölgedeki barışı etkilediği belirtildi.
Harcamaların bedeli
Bu harcamalar dikkate alındığında Yunanistan’ın milli savunmaya 10 yılda 10 milyar euro harcayacağı ortaya çıkmaktadır. Uçak veya gemi sadece satın alınmakla iş bitmez. Bunların sürekli faal halde bulundurulması, pilot ihtiyacının karşılanması, yedek parça ikmalinin sekteye uğratılmaması gibi ana sorunlar, belirlenen süreci daha da ağırlaştıracaktır. Bir ülke elindeki harp silah ve araçlarını satıyorsa satın alan ülke bunlardan tam sağlıklı sonuçlar alamayacağını da bilmelidir.
Değer mi cendereye bu kadar girmeye?
