Vuslatı mahşere kalmış ay: Eylül
Nice yapraklar dökülür, boynu bükük
Ağaca veda ederken yaprak, hüzün mü duyar
Yoksa toprağa kavuşacağı için sevinç mi?
Savrulur her yana, sanırsın sürtük
Ya bi’ de ağaçları düşünsene!
Yeniden yapraklarına kavuşana dek
Yalnızlık azabıyla kalpleri kırık dökük
İnsanlara gölge sunacak yeni yaprakları
Bağrında besleyecek, bütün sene
Artık yağmurlar yağacak ılgıt ılgıt
Silecek mi bilinmez gönüllerdeki sızıyı
Küme bulutları saklasa da yalancı güneş arsızı,
Gök gürültüsü umursamayanlara zılgıt
(Cengiz Baysu)
Mevsimler
Kopar sonbahar tellerinden
Derinden derinden derinden
Biten yazla başlar keder musikisi
Bu sahillerin seslenir her yerinden
Derinden derinden derinden
Hazin günlerin derbeder musikisi
Denizden ve dağdan gelen hüzne kandık
Bulutlar dağılsın bahar olsun artık
Duyulsun bir engin seher musikisi
Güneş doğmadan mavileşmiş Boğaz’dan
Neva-kâr açılsın bütün ses ve sazdan
Ufuklarda sürsün zafer musikisi
(Yahya Kemal Beyatlı)
