Şiiri için kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker’e çok teşekkür ediyoruz.
***************************************************************************
Billur gibidir canımız da,
Bir daha bir araya getiremeyiz kırıldığında.
Ne çok kırıkları oluyor canımın
Şu son zamanlarda…
İnsanlar var her bir yanımda,
Gülüşleri donmuş yüzlerinde,
Sanki buzdan sarkıtlar var şakaklarında.
Bir hamal gördüm yükü sırtında,
Küçüldükçe küçülmüş yükün altında.
Üstelik çalışamayacak denli yaşlı da.
Bütün ağırlığıyla acısı yükleniyor yüreğime,
Cezadır canıma…
Bir kadın gördüm televizyon camında,
Yüzündeki morluklarla.
Öyle acılı ve öyle umarsız ki;
Kan değil, sızısı dolaşıyor damarlarında.
Bir de çocuğu var yanında, ağlamakta;
Ağlama be güzel kız, ağlama
Bu en büyük cezadır canıma.
Anladım annesine değil, geleceğinedir bu ağlama.
En çok da bu dokunuyor kanıma.
İnsanıma ne kadar sıkıntılı bu dünya,
Erkeğine, kadınına, gencine, yaşlısına.
Oysa ne güzel bu memleket,
Suyunda serinlik, havasında mislik ve toprağında bereket…
Soruyorum kendi kendime:
“Öyle ise bunca sıkıntı niye?”
Soruyorum bir daha…
İşte benim için can kırığı bunlar,
Bu can kırıkları yüzünden hep yüreğim kanar.
