Çok kıymetli yazısı ve şiiri içi, değerli şair ve yazar Durmuş Türker’e teşekkürlerimizi iletiyoruz.
************************************************************************
Bireysel özelliklerimizden birisi de diyeceklerimizi doğrudan söylemekte çok çekinir bir davranış içinde olmamızdır. Bu durum eskiye göre az biraz daha aşılmış gibi görünse de hala tam olarak kırılabilmiş değildir.
Eşimize, başkaları yanında kolayına bir şey söylemekte zorlanıyor olmamız, bir ölçüde kabul edilebilir bir şey olabilir. Ancak bu durum bir başına olduğumuzda da sürüyorsa bence orta yerde bir sorun var demektir. Söz konusu eşimizdir ve bizden kendisi ile ilgili güzel sözler beklediği bir gerçektir; tıpkı bizim de ondan güzel sözler duymak istediğimiz gibi. Hal böyle ise, ona gün içinde bir ya da birden çok kere “seni seviyorum” demek ya da “gülüm, aşkım, sevgilim…” gibi tek sözcüklü, beğeni ifade eden, gönlü hoş eden bir sesleniş dilimizi mi yorar? Yoksa günaha mı girmiş oluruz?
Ben şiirlerim dışında da eşime bu tür seslenişlerde bulunuyorum ve içtenlikle söylüyorum bundan ne dilce ne de gönülce bir yorgunluk duyuyorum. Bir de var ki eşimin bundan ötürü yüzünün güldüğünü görüyorum ya ben de mutlu oluyorum. Bunca arkadaşım içinde birçoğunuzun da böyle davranıyor olacağını da biliyorum. Sonunda gülmek/ güldürmek varsa yapın bunu; bu dünya üzerinde ne çok insan gülerse o kadar çok güzelleşir dünya. İyi de olur ama… Dünya savaşlardan, felaketlerden hayli de yoruldu ya…
***********************************
Gözlerin deniz mavisi
Yanakların güldür gülüm
Varsın seni kıskansınlar
Onlar zaten eldir gülüm
Yaya benziyor kaşların
İnci gibidir dişlerin
Ahu gözünde yaşların
Sanırım ki seldir gülüm
Zülfünde ipek tellerin
Kalem gibidir ellerin
Öyle tatlı ki dillerin
Her bir sözün baldır gülüm
Sevdaya düşürdün beni
Öyle candan sevdim seni
Ateşte yanan sinemi
Serinleten yeldir gülüm
Sevdan yakarken sinemi
Daha daha sevdim seni
Bil ki mecnun ettin beni
Dolaştığım çöldür gülüm
Gün olur da ayrı renkte
Çiçekler açar yürekte
Artık ses ile birlikte
İnleyen teldir gülüm
Türker de der anar oldum
Ben Kerem’e döner oldum
Aslım için yanar oldum
Elde kalan küldür gülüm
Bakın ki neler neler demişim… Demişim ama ne dilden olmuşum ne de gönülden. Siz de deyin… deyin ki gönülde hoşluk olsun boşluk yerine…Sevenin, mutlaka sözü olmalı sevdiğine…
