Trianon’un Seksen Yılı
O gün orada Trianon’da
Her birimiz küçüldük bir anda
Ve her garip Macar oldu daha fakir
Ezildi, kırıldı tüm canlılar.
Ufaldı çocuk ve de ihtiyar
Ve büyümediler o günden beri
Gerektiği gibi, diğer milletler gibi.
O gün orada Trianon’da
Küçüldü şehirler köyler
Ve daraldı tüm yollar
Daha bir incinmiş hayallerimiz
Yakıyorken artık sızısı dahi
Yitirilmiş uzuvlarımızın
Gülünç efsanelerin mi peşindeyiz biz?
(Denes KISS 1936-2013)
Kemikler ve çiviler
Yitirilmiş yurdun kalıntıları
Ayaklarımın altında
Toz içinde kemikler ve çiviler
Ve darağacı kıymıkları
Bakırımsı ışığında öğleden sonranın
Solumda Ara
Sağında Temeşvar
Üstümde içine göçmüş cereyanlı asuman
Ne yöne dönsem de görmesem keşke
Smokinli cellatların
Saraylarını buraya dek Işıldayan
İşitiyorum! tam şu an maviye gömülen
Dağ başları fısıldaşıyorlar yine
İskelet ağaçlar
Ve devasa böcek vızıltılarıyla
Silindir şapkaları ve o kadar uzun ki
Andırıyorlar saygı talep eden
Bir aile kabristanını…
(Sandor CSOORI 1930-2016)
Grand Trianon’da Gezinti[i]
Parkta sis tozmakta
Soyunan kestane yaprakları
Mevsim sonu ıssızlığından
Dışlanmış bir kuş sürüsü
Bir kapı açıyorum
Mermer serinliği çarpıyor
Ve iki görevlinin
Semaforlu gözbebekleri.
Yola çıkıyorum sanki
Avrupa albümünde
Dünyanın gecesinde
Ezilmiş çiçekler,
Soluk alan cümleler
İşte yine söylenmeyen bir şiirim.
Akım halinde agorafobi.
Durmak mümkün değil
Durursan taş kesilirim
Bir katalog tarihi işlenir
Kafatasıma içten dıştan
(Sandor LEZSAK 1949- )
[i] Versailles Sarayı’nın kuzeybatı kanadında olan bir şato. İtilâf devletleri tarafından Macaristan topraklarının paylaştırıldığı Trianon Antlaşması, 4 Haziran 1920’de bu şatoda imzalanmıştır.