nsanın ne geçiyorsa gönlünden,
o dökülmeli dilinden.
Aksi halde özü başka, sözü başka olur.
İnsanın bir tek yüzü olmalı bir de,
İnsanlığı bir bakışta okunmalı gözlerinde.
İnsan hiç bir şeyi gizlememeli
içinde.
Gürüp de söylemediği, düşünüp de diyemediği,
Hem us’a hem yüreğe yük olur içinde büyüdüğünde. İnsan bir “VİCDAN” taşımalı bir de;
Taşımalı ki ona “DUR!” diyebilmeli kötülüğe, haksı- zlığa, zulme yeltendiğinde.
İnsanın bir de yeryüzüne sığmayacak denli sevgisi olmalı yüreğinde;
Bir gün gelip de dünyanın çarkı dönemez olursa kin ve nefret yüzünden,
onu yeniden döner kılmanın yolu;
Sevgiden geçecek gülüm, sevgiden...
o nedenle diyorum ya:
Sevginiz eksilmesin yüreğinizden...
