Şiiri için kıymetli şair ve yazar Cevdet Vural’a çok teşekkür ediyor, Şenkaya’- daki akrabam ve okurlarıma çok selamlarımı iletiyorum. Burnumda tütüyor köyün, yaylası,
Gayet hoştur, bizim elin havası,
Her ağaçta başka kuşun yuvası,
keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Yaşayan az, sahipsiz kaldı köyler,
Yâd ellerde değişti bütün huylar,
Su klorlu içilmez oldu çaylar,
keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Aklıma gelince, dolar gözlerim,
Çok uzağım, daha fazla özlerim, Sanki biraz sitem dolu sözlerim, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Baba ocağı, bana çok ırak oldu, zalim felek çekti elimden aldı,
Bütün hatıralar orada kaldı,
keşke bende, hepköyümde olsaydım.
kör talihim, beni çekti getirdi,
Sılamın hasreti yedi bitirdi,
Gurbet sanki yüreğime oturdu,
keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Yollarına bakıyorum hüzünden,
Gönlüm buruk bu gurbetin yüzünden, Durmadı damlalar aktı gözümden, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Dayanamam, tutuşurum yanarım,
O günleri çıra ile ararım,
Orada yok hiç kimseye zararım, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Duygu dolu, kalbim çok fazla kırık, Gelemem ki yollar ıraktan, ırak Yüreğimi sardı gam ile merak,
keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Otururduk bir kaç dost, bir kaç ahbap, Çağlara dizerdik, kocaman kebap, Gelenek kalmadı, yok oldu adap, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Dere, bayır, tarla, çayır diyerek,
Dişim kamaştırdı, sarol yiyerek. Özlüyorum dizlerimi döverek,
keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Bu özlemi, resim falan eylemez, Yaşamayan bu hasreti bilemez, Gurbet elde, yüzüm asık gülemez, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Sılaya varamam, uzak yollarım, Gönlüm yorgun, kalkmıyor ki kollarım, köyümden hep ayrı geçti yıllarım, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
Bilmiyorum ben feleğe neyledim, Bağa yazdım, dağa türkü söyledim, Hasretini yüreğime kuyladım,
keşke bende, hep köyümde olsaydım.
köyümün özlemi, burnunda tüter, Dağında turnalar, keklikler öter, Cevdetin çektiği bu hasret yeter, keşke bende, hep köyümde olsaydım.
