Şiiri için kıymetli şair-yazar Cevdet Vural’a çok teşekkür ediyoruz.
ne çileler çektim senin elin- den,
Çare olsa geçmem asla yol- undan,
ne istedin rabbinin bu kulun- dan,
Sanki beni ahın tuttu Manolya.
Yaram derin, gözlerim yaşla doldu,
Sorma artık bize olanlar oldu, Gözyaşların bana hatıra kaldı, kalbin beni tez unuttu Manolya.
nazar mı eyledi, kem gözün biri, Ölmeden mezara, koysaydın bari Bu aşk bitti, ayrılığın tam yeri, İçerim de bir umuttu Manolya.
Üzerime hüzün çöktü yastayım, Gönül yorgun, biçareyim hastayım, Ben bende değilim, sanki başkayım, Ömrüm geçti zor hayattı Manolya.
Mutlu olmak nasıl bir şey bilmedim, Bu dünyada hiç bahtiyar olmadım, Eller gibi muradımı almadım. Şartlar bana hep dayattı Manolya.
Boncuk, boncuk ışıldıyor gözlerin, Yüreğime çöker acı sözlerin, Yanıltmadı yine beni hislerin, Sevmek dahi bir sanattı Manolya.
Çiseliyor dertler benim üstüme, Zalim felek sanki düştü kastıma, Güvenim yok yarenime, dostuma, kader beni hep unuttu Manolya.
Cevdet Vural yüzüme bakıp söyle, Dargın mısın bu bakış niye böyle, Gözyaşların gönder, mendile düyle, Ayrılığın göz kararttı Manolya.
