Şiiri ve yazısı için Durmuş Türker hocamıza çok teşekkür ediyoruz.
Başlıktaki sözcük
seslendirildiğinde ilk
çağrıştırdığı sözcük “yük”
sözcüğü, onun da
çağrıştırdığı sözcük
“ağırlık”tır. İnsanoğlu yaşadığı
sürece bir şeyleri taşımak
zorunda kalır. Daha ilk gün-
den başlayarak, kendisi ken-
disine yüktür zaten. Öylesine taşıyamaz ki bu yükü ondan yardım bekler anneden.
Sonra ayaklanır ve ellenir ya... Görülen gereklilik üzerine bir şeyleri yüklenmesi istenir kendisinden. İsteyip istememesine bakılmaksızın büyür her geçen gün kendiliğinden. İş istenir ondan, aş istenir ondan ve giderek ağırlaşır yükü. Bir de gönül işi girerse araya... Hepten artar sırtına binen ağırlık, gönül işi dediğimiz şey de kimi zaman olmayacak denli ağırlık yükler in- sanoğlunun sırtına değilse bile yüreğine çünkü.
Güzeldir... Hem de çok güzeldir belki yaşamak ama o ölçüde de zordur. Ne yaparsa yapsın insanın omu- zlarına bir yığın yük yükler yaşam ve hep bu ağırlığı taşıyarak geçer zaman. Kimi zaman da bu yükün al- tında öylesine ezilir ki insan... Dile düşürür işi ve benim aşağıda yaptığım gibi sızlanmaya başlar. Başlar başlamasına da bu sızlanmalar azaltır mı yükünü o da bilinmez. Bir geline atfedilen şöyle bir söz vardır: “Hem ağlar, hem de giderim.” diye. Yaşam da öyle işte... Hem sızlanırız yüküm ağır diyerek; hem de yaşarız her şeye karşın yaşamanın güzel şey olduğunu düşünerek...
Şu benim yürek yükümü, Yele yüklesem taşır mı. Hüzün taşıyan türkümü, Tele yüklesem taşır mı?
Sitemi kırar belimi,
Tut derim tutmaz elimi, Denize sığmaz selimi, Göle yüklesem taşır mı?
Erimeden dağım karı, Nasıl göreceğim yâri, Yüreğimdeki bu harı, Çöle yüklesem taşır mı?
Anlamaz ki yoğu-varı, İnler durur zarı zarı, Bülbülün çektiği kahrı, Güle yüklesem taşır mı?
Nere sığdıram başımı, Döver dururum döşümü, Döktüğüm gözüm yaşını, Sele yüklesem taşır mı?
Darıldı canımın içi, Ondan yükler gider göçü, Benim olan bunca suçu, Ele yüklesem taşır mı?
Türker der;nere giderim,
Yürek dertli dertli serim,
Öyle gamlı ki sözlerim,
Dile yüklesem taşır mı?
Bilmez miyim... Her insanın yaşamında bir dolu
yükü vardır. Kim bilir insanoğlu belki de bu yükler, yükümlülükler nedeniyle yaşadığının ayırımına varır. Demem o ki yükünüz olsun hem omuzunuzda hem yüreğinizde ama taşınacak kadar olsun. Diyelim ki taşımak zorlaştı...dile düşürün, omuzunuza binen yük azalmasa bile yüreğinizdeki yük biraz azalmış olur.
