Evde yemek pişmez, çorba kaynamaz,
Mevsimler değişti, yaprak oynamaz,
Kimisi çok aymaz, bazeni duymaz,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Daima sakin ol biraz yürekli,
Huzur için insan olmak gerekli,
Görsen değişiyor, dünya sürekli,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Özeniriz ecnebiye, gâvura,
Rabbim işimizi eye çevire,
İşin sonu pekte, gitmez hayıra,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Bayramlarda büyük eli öpen yok,
Moda diye saçma, sapan giyen çok,
Yok, oluşu gidişatı gören yok,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Bu gün siyah saçlar, yarın sararmış,
Ayak girmez pantolon çok daralmış,
Bilmem bu gidişat, kime ne vermiş,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Kışın dahi ağaç çiçek açıyor,
Ev anası, başkasına kaçıyor,
Çok az kaldı örf, adet hep göçüyor,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Doğruları, yanlışa eş tuttular,
Yanıldılar çoktan hapı yuttular,
Bire alıp yüz katına sattılar,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Komşular komşuyu, tanımaz oldu,
Ne bir selam verdi, ne halin sordu,
Herkesin hayali, karaya vurdu,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Bir nesil yok oldu, bitti töreler,
Şimdi çok rövanşta bitler, pireler,
Yüzde beş yüz artı burda kiralar,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Moda diye pantolonu yırttılar,
Saçlarını kırklık ile kırktılar,
Batı diye insanlıktan çıktılar,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Baba çocuğuna denea ister,
Karısı kocaya, hep kinler besler,
Çocuk kanka diye babayı sesler,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Tok açın haline, bakar ağlardı,
Herkes birbirini iyi anlardı,
Ah o güler nasıl, güzel günlerdi,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu.
Cevdet bu günlere, kolay gelmedim,
Hiç bir işe bir bahane bulmadım,
Şükür olsun boşa, kafa yormadım,
Bu hâlde yaşamak, zor emmioğlu. C.V.
