Yazısı ve şiiri için Durmuş Türker hocamıza çok teşekkür ediyoruz.
**************************************************************************
İnsanoğlunun hükmedemediği belki de tek şeydir zaman. Ne yapsa da sözü geçmez ona. Zaman geçer ama geride birçok şey bırakır. Bunların içinde sevinç de vardır hüzün de. Acılıklar da taşır geride kalan, tatlılıklar da.
Zaman, aynı zamanda mekânı da etkiler. Oraların ilkbaharı da onunladır, sonbaharı da. Yazı da onunladır kışı da. Bize düşen zamanın getirdiklerine uyum sağlamaktır. Baharını bahar, yazını yaz, kışını da kış gibi yaşamak; onun her anından zevk almaktır.
Ben derim ki zamanla iyi geçinmek gerek. Onun getirdiği kötülükler için yerineceğimize; o kötülükleri aşmak için us’a ve yüreğe uygun çabalar harcamak gerek. Sevmek lazım sözgelişi ve sevgiyle ancak dünyanın yaşanılır bir yer olacağını bilmek gerek. Bunun için de dünyayı düzeltmek yerine, insanı düzeltmek gerektiğini us’la sezmek ve işe ilk önce de kendimizden başlamak gerek.
Anladım ki bu ellerin
Ne bahar ne yazı kaldı
Yaşadığımız günlerden
Yüreğimde sızı kaldı
Yar ile ayrıldı yollar
Kurudu yeşeren dallar
Bir zaman susmazdı diller
Aklımda tek sözü kaldı
Beni seviyor bilerek
O yar gelirdi gülerek
Tutuşur yanardı yürek
Ne ateş ne közü kaldı
Yaşamakta yok ki kural
Hadi gel de bir haber al
Dağlarda gezerdi maral
Avcısına nazı kaldı
Şu gönül arsız mı arsız
Bir türlü olmuyor yarsız
Yürek her şeye duyarsız
Ne acı ne sızı kaldı
Diken bitmiş gül yerine
Koymuş bizi el yerine
Düşmüş gibi çöl yerine
Ayağının izi kaldı
Türker bilir de suçunu
Yükleyip gider göçünü
Dökmek üster de içini
Ne sizi ne bizi kaldı
İşte böyle… Zaman geçiyor ya geride neler neler kalıyor. Dileğim o ki geride kalan yüreğe yük olmasın; size dünü aratacağına yarına umutla bakmanıza yarasın…
Bir de: Her şey dilediğinizce olsun; siz de sevgi ve barış dileyin ama…