Kuzey Kore küçük ve lideri sayesinde dünyaya kapalı bir ülke… Komünist lider Kim Jong Un, hıslarıyla, ABD’ye ve dünyaya kafa tutan tavrıyla olduğu kadar hakkında bilinmeyenlerle de dikkatleri üzerine çekiyor.
Saç kesimiyle bir stil ikonu, basketbol tutkunu, dedesine benzeme arzusuyla dopdolu bir neşter tutkunu, utangaç bir çocuk, kalp ve diyabet hastası (olduğu söyleniyor), peynir yeme iştahlısı, tüm sülâle adeta mitoloji ustası, dünya yüzünde askerlik yapmamış tek general…
Harp tarihinden…
Daha önce yazdığım bir yazıda Kuzey Kore’nin nükleer imkân ve kabiliyetini anlatmaya çalışmıştım. İnsanlık tarihinin harplerle, gasplarla ve din ayırımcılığıyla geçtiğini hatırlarsak düşünce evrelerinin tekemmüle ulaştığı çağlarda bile insanlar kendilerini savaştan alamamışlar, birbirlerini sevememişler.
İktidarı ele geçirenler, saltanat ve güç hırsına kapılanlar karşıt saydıkları kişilerin gözlerini oydurmuş, bebekleri katlettirmiş, çuvala koydurup denizlere attırmış, kazığa oturtmuş ve böylece daha da güçleneceklerini sanmışlar.
Bu hırslı insanlar sonraki yıllarda topçu mermilerini, tankları, uçakları ve üzerinden henüz 72 yıl geçmiş olan iki nükleer bombayı kullanmışlardır. Şimdi de Kuzey Kore’nin çatlak (!) lideri Kim Jong Un, insanlığa aynı acıları yaşatmak için direnip duruyor. Oysa bugün geçmiştekiler yok, insanlık var. Hırsların bir sınırı olduğunu, ihtirasların karşımızdakileri zora sokacağını bilmemiz gerekir.
Bu yetmiyormuş gibi füzelerin menzilini uzatma, daha geniş alanları etki alanına alma ve daha çok etki yaratma konusunda çalışmalar yaptırıyor. Basındaki meraklı turşucular da bu etki alanına Türkiye’yi de dahil ederek yangına körükle gidiyorlar.
Önyargıyla katleden milletler
Saddam’ın yıkılış, Kaddafî’nin katli, Arafat’ın yok edilmesi üzerinden çok da uzun zaman geçmedi. Öncesinde Orta Afrika’da, Vietnam’da, Afganistan’da yaratılan zulümler var. Bugünkü Avrupa’nın mültecilere karşı tutumunu ve ABD’nin siyahilere karşı durumunu ideal bir örnek olarak gösterebiliriz.
Ya Türkler için söylenenler, yapılanlar? Almanya’daki faili bulunamayan ırkçılar? Hollanda’da Müslüman kadınlara edilen zulümler? Peygamber karikatürleri? G-20 toplantılarından birinin ardından daha 48 saat geçmeden Fransa İçişleri Bakanı camilerin kapatılabileceği yönündeki kışkırtıcı sözler sözleri?
Fransa’dan nağmeler
Başlangıçta IŞİD’e en çok katılan sempatizanın Fransa’dan olduğunu biliyoruz… Katıldıktan sonra da militan oldular tabii... Avrupa ülkelerinde toplumsal sevgiden uzak tutulan Afrikalı Müslümanlar, suç işlemeye itiliyor ve yargısız infazlarla hırpalanıyorlar.
Senegal, Burkina Faso ve Nijer’de yaptıkları da ortada. Fransa, Afrika’da istenmeyen adam olarak ilan edildi neredeyse. Afrika’nın birçok ülkesi Fransa üzerine çullanıyor şimdilerde.
Mahkemeler kişiler için
Sevgisiz ve önyargılı kişilerin yaptığı infazlar mahkemelere intikal ettirilebiliyor. II. Dünya Savaşı’nın sonuçları ortadadır. Stalin, kendi fikirleri uğruna kanına girdiği insanların hesabını vermemiştir. Hitler de öyle…
Yersiz yurtsuz bırakılan milyonlarca insan, kendi çabalarıyla evini barkını kurmuş, kendi yaralarını kendileri sarmıştır. Devletlerin yaptıkları yanlarına kalmıştır. Irak’taki katliam, tecavüz ve gaspların sorumlusu sadece Saddam mıydı? O gitti, tamam. Geride yapılanların hesabı kime sorulacak? Bana gör 21’inci yüzyılın en büyük katliamı orada yaşandı.
Yeni bir katliamın peşinde koşmak niye? Kuzey Kore’nin kendi kendine düşman ilan ettiği ABD ise çevre ülkelerdeki insanların günahı nedir? Kendi bölgesinin tarihini hiç mi okumadı? Diyelim ki, Kuzey Kore bir çatışmayı başlattı. Lider öldürüldü. Kendisinden sonra Kuzey Kore halkının başına gelecekleri hiç mi düşünmez?
Demokrasiden neden uzak kalınıyor?
İnsanlık demokrasinin gelişmesi için asırlardır arayış içinde… Adı üzerinde bu, halkın kendi kendini yönetme biçimidir. Peki, dışarıdan katkılı/müdahaleli bir yönetim biçimi var mı? Bunun üzerinde de düşünülmeli, müdahaleye neden olan devletlerin hizaya getirilmesinin yol ve yöntemleri üzerinde de çalışılmalıdır. Yoksa demokrasi kendi başına bir anlam ifade etmeyecektir.
