Şiiri için kıymetli yazar ve şair Durmuş Türker hocamıza çok teşekkür ediyoruz.
**********************************************************************
Diyemem ki hiçbir şeyden korkmuyorum.
Hem de aklın almayacağı kadar korkularım var.
Hiç kimse, hiç birşeyden korkmasa bile,
Bendeki bu korkular herkese yetecek kadar.
En başta doğamız -yani doğal olan her şeyimiz- elden gidiyor,
Ormanlarımız elden gidiyor, ağaçlarımız,
Bize can yoldaşı olan kuşlarımız, böceklerimiz, hayvanlarımız,
Giderek suyumuz elden gidiyor, havamız da…
Bütün bunlar olurken hadi gel de korkma.
Sonra insanlık elden gidiyor.
Görmüyor musunuz ne çok yoksul insan ölüyor varsılların çıkardığı savaşlarda;
Ve hala savaş kutsanıyor çocuklar ölüp analar ağlasa da…
Aklım almıyor… Nasıl dayanıyor insanlık bunca acıya?
Ve asıl ölenler, yurdundan göçürülenler, her türlü bedeli ödeyenler kalkmıyor ayağa.
Beni öyle korkutuyor, öyle korkutuyor ki bunca acıya hala sağır kalan dünya…
Ey sevgili!
Hiç demeyesin bana ki “sakın korkma!”
Bir türlü gem vuramıyorum korkularıma.
Sen de varsın ya içinde… Sende bunca kötülük içinde bulunuyorsun ya…
Odur belki de neden bunca azgınlaşan ve yüreğimde taşan korkularıma son damla.
O yüzden bitmez tükenmez korkularım var;
Hem de herkese yetecek kadar…
Sen benden böylesini umuyorsun belki…
Ama ben bunca olanı görüp de “KORKMUYORUM!”
Diyemem ki…
