Güne televizyon ekranlarından Ankara’da yapılan törenleri izlemekle başladım. Televizyonlardaki Atatürk hakkındaki görüşlerini dinledim. Programların neredeyse tamamına yakınını izledim. Geçmiş yıllarımı düşünmeye başladım. Askeri lisede okuduğum yıllardan emekli olduğum yıllara kadar bütün törenlere katılmıştım. Bizler yürürken emekli olmuş, yaşlı başlı askerlerin ve ailelerinin bizi alkışlamalarına tanık olmuştum. Sonsuz heyecan duymuş, birliğimi de heyecana getirmiştim... Tanrım, son nefesime kadar beni bu heyecandan mahrum etme!
Bayrak ve meşalelerle. Cumhuriyet yürüyüşünde
Akşam saatlerinde
Akşam saatlerini bekliyorum. Fener alaylarının yapılacağı zamanı, elimizde bayraklarla yürüyeceğimiz güzergâhı, omuz omuza veya yan yana olacağımız insanları, görsel şölenleri düşünüyorum. Şimdiki heyecanım daha başka… Aile fertlerimle birlikte alkışlayacak, birlikte heyecan duyacağız.
Bayrak düşmanlığı ve yıkıcı propaganda faaliyetlerinin had safhaya ulaştığı, sabırların zorlandığı bir dönem yaşıyoruz. Ne yazık ki, siyaset yaptığını sanan bazı kişilerin sorumsuz çıkış ve demeçleriyle silinmek istenen Atatürk ve Cumhuriyet sevgisi adeta düşmanlığa dönüştürülmeye çalışılıyor.
Bu gecenin sabahı gazetelerin sütunlarında ve ekranlarda yine şarlatanların, meczup denilen ne idüğü belirsiz birtakım kişilerin, cezaî sorumluluğu olmayan çocukların ve programlanmış kafaların milli değerlerimize verecekleri zararları, yapacakları eylemleri görmek istemiyorum.
İçinde yurt ve bayrak sevgisi olmayanlara sesleniyorum. Görmüyor musunuz bayrak indirilmek istendiğinde bütün Türkiye’nin ayağa kalktığını? Uğraşmayın başaramazsınız!
Cumhuriyeti anlayabiliyor muyuz?
Cumhuriyeti anlamak için önce kendimizi eleştirmekle söze başlayalım: Cumhuriyet kavramını ve erdemlerini öğretmek için gösterdiğimiz çabalar yeterli midir? Atatürk’ün benimsediği ilkeleri ve Cumhuriyet’in erdemlerini bir kişiden veya bir kurumdan mı öğrenmemiz gerekiyor yoksa Atatürk’ün işaret ettiği gibi bilim ve aklı kullanarak mı öğrenmemiz gerekiyor?
1 Kasım 1928’de Harf devriminin kabul edilmesiyle kılıç ve namlunun yerini yazı tahtası ve işaret çubuğu almıştır. 1919-1927 yılları arasında Cumhuriyete kadar olan gelişmeleri ve Cumhuriyet dönemini yansıtan Atatürk’ün kaleminden çıkmış olan Nutuk, 1934’teki baskısının ardından ilk defa halkın anlayabileceği bir dille “Harf İnkılâbı”ndan 67 yıl sonra 1995’te basılmıştır. İlk sıkıntı öğrenmeyi öğrenememekle başlıyor.
Değerlendirme
Bilim merkezleri olan üniversiteler Cumhuriyete bağlı nesiller yetiştirmek için gayret sarf ederken nerelerde tıkanıyor? Bilim adamları ve öğretmenler ne gibi sıkıntılar yaşıyor? Temelde sorunlar böyle başlıyor. Her zaman eleştiri sınırlarını aşan muhalifler, dini kendilerine uydurmaya çalışan mürteciler, yağma ve talanı benimsemiş olan bölücüler bu sıkıntıları katmerleştiriyor. Bu nedenlerle milli eğitim politikamızın daha sağlam temeller üzerine oturtulması gerekiyor.
Türkiye siyaseti, her dönemde “çalkantılı” bir anlayış içinde olmuştur. İktidara gelebilmek bir dert, siyaseti sürdürmek bir derttir. Dolayısıyla Cumhuriyet de kendisini korumaya alıyor, kendine has erdemleri ve aydınlanma ışığını yurt sathına yayamaz oluyor.
Daha söyleyecek çok söz var elbette. Cumhuriyeti her türlü sıkıntıya göğüs gererek bizlere emanet eden insanların kime ne borcu vardı?
Başta Atatürk olmak üzere bütün dâvâ arkadaşlarını, tüm şehitlerimizi, kongre kararlarına imza atanları, Antep ve Maraş savunmasına katılanları, Ege’nin efelerini, Trakya’nın yiğitlerini, İnebolu’nun kayıkçılarını, Şerife Bacıları rahmetle anıyorum. Kahramanlarımızın kemiklerinin sızlamayacağı ve bayrak düşmanlarının gösteri yapmaya fırsat bulamayacakları nice Cumhuriyet Bayramları dileklerimle halkımızın bayramlarını bir kez daha kutluyorum.
