2024 yılı için tüm dünyada en kötü senaryolar konuşuluyor. Bunlar arasında bir dünya savaşı bile var.
Dolayısı ile önümüzdeki yıllar boyunca kötü şeyler yaşayabiliriz. Ama insanlık ne zaman huzuru bulmuş ki? Bireysel arayışları bir kenara koyarsak toplu olarak aramış mı hiç?
Bugünkü dünya üzerinde yaşayan insanlar olarak ne tufanı yaşadık, ne Moğol kıyımını gördük, ne de üzerimize atom bombaları atıldı. Hâlâ şanslı sayılırız yani.
İnsan umuyor ki tarihten ders alınsın. İnsanlık, keşke sınıflardaki haylaz öğrenciler kadar masum olsa. Ders filan almıyoruz. Milyonlarca insanın katledildiği, büyük trajedilerin yaşandığı büyük ölçekli veya bölgesel nitelikli binlerce savaşa rağmen, kendi yok oluşumuza doğru dört nala gidiyoruz.
Yine de ben ne olursa olsun içimdeki umudu yitirmek istemiyorum. Her ne olursa olsun baş ederiz. Bu binlerce yıldır genlerimize aktarılmış bir kod.
İnsanlık çağ atlaması gerekirken bunlar konuşulmamalı tabii. Gerekli olan ise, dünyayı cehenneme çevirecek olanlara, sağlıklı bir akıl, biraz duyarlılık ve biraz da vicdan. Dünya o zaman yaşanılır bir yer olur.
Asıl mucize de budur.
