Şiiri ve yazısı için kıymetli yazar ve şair Durmuş Türker hocamıza çok teşekkür ediyoruz.
***************************************************************************
Ben de bir güzele meylim düşürdüm
Kaşları yay kirpikleri ok gibi
Düşürdüm de az aklımı şaşırdım
Divaneyim akıl başta yok gibi
Gözleri denizden, kaşı kömürden
Bir bakışı beni yakar yandırır
Ayrı kalsam kaç yıl gider ömürden
Keremlere, Mecnunlara döndürür
Yanakları güle benzer allıdır
Boyu bir selvinin dalına benzer
Dili şeker, dudakları ballıdır
Dilerim Tanrı’dan değmesin nazar
Salınıp gelişi benzer ceylana
Güzelliğü meleklerden ziyade
O bir yana, cümle âlem bir yana
Anladım ki benzeri yok dünyada
Bir gülende aydınlanır yeryüzü
Görünür dünyanın bütün renkleri
Gülmeyende gece eder gündüzü
Solar hasbahçemin tüm çiçekleri
Türker de der mutlu olsun dilerim
Gülyüzünden eksilmesin gülmesi
O güzelden yalnız şunu isterim
Onu ne çok sevdiğimi bilmesi
Sevmek böyle bir şeydir… Varsa bile bütün kusurlar görünmez olur sevdiğinizde. Yani diyeceğim o ki, sevdiğiniz olduğundan daha da güzel görünür gözünüze. Sizi bilmem ama bence iyi ki de öyledir. Aksi halde tek bir kusuruna takılır kalır gözünüz ve kimbilir belki de bir ona neden geçer gönlünüz ve bundan da siz zarar görürsünüz. Niye mi? “Kusursuz kul olmaz” demişler ya, işte bu yüzden de yalnız kalırsınız.
Ozan dilinde “methiyedir” benim bu yaptığım ve içinde elbette büyük ölçüde abartı bile taşır. Neden mi böyledir? Çünkü yazılan yukarıda da dediğim gibi kusuru görülmeyen sevgiliyedir. Bir kere sevmişseniz ne darılsın ne de kırılsın istersiniz; pek tabii ki gönülden severseniz.
Dilerim ki gülüşüyle yeryüzünü aydınlatan bir sevdiğiniz olsun sizin de. Olsun ki güller açsın yüreğinizde…
