Şiiri ve yazısı için çok kıymetli yazar ve şair Durmuş Türker hocamıza teşekkür ederiz.
**************************************************************************
Üzerinde yaşamakta olduğumuz dünya, dünlerde olduğu gibi bugünlerde de savaş yorgunu. İletişim açısından öylesine küçüldü ki zaten, en uzak yerinde bir bebek ağlasa sesi kulağımızda...
Savaştıranlardan çok savaşanlar öldüğü için de savaşların sonu gelmemekte. Savaş çıkaranlar, en çok kazancı silahtan sağladıkları için de onu çıkarmayı en büyük kar bilmekte ve ölenler öldüğüyle kalıp, onların eşleri, ana-babaları, çocukları ağlarken onlar gülmekte.
Bunca yalın bir gerçekliğe rağmen dünya üzerindeki savaşlar tüm acımasızlığıyla sürmekte. Dünyayı ağrı ve acılarından kurtaracak barış bir türlü gelmemekte. Ama yüreği sevgiyle çarpan ve barışın güzelliğini ve gerekliliğini kavrayanlar onu özlemekte.
**************************************************************************
İşte bu nedenle benim dilim şunu demekte:
KIYAMET Mİ KOPAR BARIŞ OLUNCA
Bize diyorlar ki sakın barışma
Kıyamet mi kopar barış olunca
Ayrı dur da birbirine karışma
Kıyamet mi kopar barış olunca
Bülbül konsa gönül dağında güle
Ayrılık olmasa versek elele
Yaşasak birlikte hep güle güle
Kıyamet mi kopar barış olunca
Başetse insanlar kendi kendini
Kimse dayatmasa kimseye dini
Yüreğinden atsa nefreti kini
Kıyamet mi kopar barış olunca
Ne var ise hakça paylaşım olsun
Emek değer bulsun hakkını alsın
Türküler söylensin sazlar çalınsın
Kıyamet mi kopar barış olunca
Ölüm var ucunda ölüm var baştan
Nice canlar yitip gider her yaştan
Söyle kim kazanmış bunca savaştan
Kıyamet mi kopar barış olunca
Türker size diyor barış isteyin
Savaş isteyene biz yokuz deyin
Dileğimi herkese de söyleyin
Kıyamet mi kopar barış olunca
Yüreğinin sesini sesime katan ve yüreği sevgi ve barış için atan herkese günaydınlar diyorum. Barışı özlüyorum...
