Şiiri için çok kıymetli yazar ve şair Durmuş Türker hocamıza teşekkür ediyoruz.
***************************************************************************
Güneş bitirip giderken buralardaki işini,
Son bir kez dağlara ve denizlere dönüp yüzünü serdi onların üzerine rengini.
Ve gitti…
Sanmayın ki her şey bitti.
Deniz içinde saklayıp kendi rengini, gecenin koynuna girdi.
Ama dalgalı ama dingindi.
Dağlar da derleyip toplayıp bir yana koydu yeşilliğini,
Onlar da gecenin rengine büründü.
Ama hiç bir şey son değildi…
Onlar da biliyordu gece bitecek ve güneş geri gelecek;
Dağlar ve denizler yeniden kandi rengine bürünecek.
Denizler mavisini giyecek , dağlar ise yeşilini,
Böylece herkes yeniden kazanacak rengini.
Yeter ki araya hoyratlar girmesin,
Her biri kıyıcı bir zalim olan iş makinalarını üzerine sürmesin,
Yeter ki bu dağlar, bu denizler kötülük görmesin.
Denizler deniz kalsın tüm maviliğiyle,
Dağlarsa dağ kalsın çoğu yeşilden oluşan o renk cümbüşüyle.
Sormaz mısın hiç, onlara kıymak niye, hem de zalimce…
Güneş bitirip giderken buralardaki işini,
Ben gördüm, armağan bıraktı tam da batıyorkenki son gülüşünü.
Deniz ve dağa dedi ki:
“Ben bilirim işimi, ışığınız ve de aşığınızım ben,
Hep sevecegim sizi…”
Güneş, öylesine sevecen, öylesine esrik ve öylesine aşıktı ki …
Aynen
benim
seni
sevdiğim
gibi…
