Köşe Yazısı için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi
iletiyoruz.
××××××××××××××××××××××××××××
Neyin nesidir bilemem. Futbol denen şey kanımıza girmiş ya, öyle zamanlar oluyor
ki çoğumuza yalnızca ondan ibaret oluyor dünya. Orada yapılan yanlışlara kızdığımız
kadar, sağlıkta, eğitimde, ekonomide, tarımda, ticarette ve ille de çevrede olanlara da
baksak ve olanlara öfke duysak ya…çoktan kurtulmuş olurduk vallaha.
Özellikle FB’li ve BJK’li olanlar, gözbebekleri yırtılırcasına dikkatle bakıyorlar GS’lı
futbolculara. Onlar bir faul yaptılar ya basıyorlar ağzına geleni söylüyorlar oyuncuya
ve hakeme. Dün akşam da öyle oldu. GS ile TS arasında oynanan maçta da zaman
zaman sportmenliğe uymayan sertlikler vardı. Hazretler bunların GS’lılarca yapılanını
görmişler ama TS’lular sanki hiç mi hiç sertlikte bulunmamışlar. Onlara göre Sivas
Sporlu futbolcunun Barış’a yaptığı bile faul değilmiş. Öyle olsaymış ayak kırılır, diz de
koparmış. Hiç öyle olmamış ki Barış bir hafta içinde ölmemiş de iyileşmişmiş.
Böyle bir bakış acısı kimden gelirse gelsin kötüdür. Evet, tarafsız olmak zordur.
Bir de fanatizim girmişse araya çok daha zordur. Başarısızlığımızı sorgulamak yerine,
başarılı olanı alaşağı etmeye çalışmak, bunu yapamayınca da bağırıp çağırmak,
karalamak, kışkırtmak kolaydır. İşe yarar mı? Yaramaz. Ancak bu yola girmişse bir
gafil, bunu yapmadan da duramaz.
Biz böyleyizdir işte. Maç biter, biz başlarız. Yenmişsek kendimizi ancak o zaman
adam yerine koyarız, yenilmişsek de karşı takıma, hakeme ana avrat sayarız. Doğru
mudur? Değildir. Böyle olduğumuzca havamızı alırız, bir de insanlıktan çıktığımızla
kalırız.
