Şiiri için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyoruz.
***************************************************************************
Ne çok hüzünlerim olmuş benim,
Ne kadar az olmuş gülmelerim.
Üzmüş durmuşum kendimi yok yere;
Kendimden özür dilerim..!
Beni sevmiyorlar sanmışım beni sevenleri,
Bana güvenmiyor sanmışım bana güvenenleri.
Yeterince ayırt edememişim iyilerle, kötüleri.
Boşuna kaygıyla ve kuşkuyla geçmiş günlerim
Kendimden özür dilerim..!
İyi gitmemiş işlerim;
Ne kadar kötü yazılmış yazgım demişim.
Kendimin yaptığı yanlışları elden bilmişim.
Eller bile gülmezken bana,
Ben kendi halime kendim gülmüşüm.
Neler görmüş gözlerim;
Neler tutmuş neler ellerim;
Hüçbirini kendimin bilememişim.
Ne göz doygunluğum olmuş, ne gönül;
Hiçbir şeyin sıcaklığını duymamış gönlüm, ellerim
Kendimden özür dilerim..!
Yaşamı hep zor bellemişim kendime.
Dertlerimin derdine düşmüşüm hep dertlerimi yeneceğime.
O kadar çok korkmuşum ki yok yere,
Ne gündüzlerim güneş görmüş,
Ne de karanlıklar üstümü örtmüş yeterince.
Çoğu zaman karabasana dönmüş düşlerim,
Kendimden özür dilerim.
Görün ki kaç kere özür dilemişim kendimden...
Kaç kere!
Yok yere...!
