Geçtiğimiz hafta, 13 Nisan Pazar gecesi, gökyüzü bir kez daha zarif bir şiire dönüştü. Biz farkında olalım ya da olmayalım, bir kez daha doğanın büyüsünü sergiledi. Baharın tam ortasında, yılın ilk bahar dolunayı olan ve halk arasında "Pembe Dolunay" diye bilinen o özel dolunay gerçekleşti. Elbette Ay gerçekten pembe değildi, ama ona verilen bu şiirsel isim, gökyüzünün bizlere armağan ettiği o nadir geceleri daha da anlamlı kılıyor.
Pembe Dolunay, ismini Kuzey Amerika'da Nisan ayında çiçek açan “Phlox” isimli pembe çiçeklerden alıyor. İlkbaharın gelişiyle doğanın uyanışına işaret eden bu dolunay, sadece bir gök olayı değil; aynı zamanda ritmini kaybetmiş zamanlara bir davetiye gibi... Yavaşlamaya, başımızı kaldırıp göğe bakmaya çağırıyor bizi.
Ay, o gece dolunay evresindeydi ve Dünya’ya oldukça yakın bir konumdaydı. Bu da onun hem biraz daha parlak hem de biraz daha büyük görünmesini sağladı. Gecenin sessizliğinde, şehrin kalabalığından kaçabilenler için gerçek bir görsel ziyafetti. O an göğe bakan her gözde, az da olsa bir durgunluk, bir huzur vardı.
Astrolojik yorumlara kulak verenler için bu dolunay, duyguların yüzeye çıktığı, kalpte bir netleşme ihtiyacının arttığı zamanlara işaret ediyordu. Kimi bu fırsatı içsel bir muhasebe için değerlendirdi, kimiyse yeni kararların eşiğinde buldu kendini. Kimi, bu dolunayı bir şeylere veda etmek için; kimiyse yeni bir şeye cesaretle başlamak için değerlendirdi.
Ama gökyüzünün bu yavaş ve kadim döngüsüne tanıklık etmek, çoğu zaman her şeyden daha kıymetli.
Bazen yalnızca bir Ay’a bakmak, zamanı yavaşlatır. 13 Nisan gecesi işte tam da öyle bir zamandı. Ne acele vardı, ne telaş... Sadece gökyüzü, ay ışığı ve onun hatırlattığı eski hikâyeler.
Ama astrolojiden, mitolojiden veya bilimsel verilerden bağımsız olarak şunu kabul etmek gerekir ki: Ay, insanlığın binlerce yıldır baktığı, şarkılara, şiirlere konu olan en kadim dostudur. Onun her evresi bir anlam taşır; ama dolunaylar... Onlar her zaman biraz daha büyülüdür.
Pembe Dolunay geçti, ama etkisi bir bahar akşamında içimize işleyen türdendi. Şimdi, baharın kalan günlerine onun serin ışığını taşıyoruz.
Bir sonraki dolunay 12 Mayıs’ta. Dilerim izleyebilenler o kısa ama etkileyici anın tadını çıkarabilmiştir. Belki bir sebep olur yine başımızı kaldırmaya. Kim bilir, belki gökyüzü bize bir şey daha fısıldar.
Kaçıranlar içinse not: Ay her ay dolunay olur, ama bazı dolunaylar hatırlanmaya değer.
