Dış ilişkiler denince çoğumuzun aklına hemen masa başında yapılan görüşmeler, protokol
kuralları ya da büyükelçilerin karşılıklı açıklamaları gelir. Ancak günümüzde diplomasi,
yalnızca devlet yetkililerinin yürüttüğü resmi temaslardan ibaret değil. Hatta çoğu zaman
sahada, gündelik hayatta, bilimde, sporda ve hatta kültürel etkinliklerde karşımıza çıkıyor.
Bugün bir ülkenin başka bir ülkedeki üniversiteye gönderdiği bir öğrenci bile, bir tür kültürel
elçidir. Ya da uluslararası bir fuarda stant açan bir yerli girişim, ülkesinin ekonomik imajını
temsil eder. Kimi zaman bir film, bir müzik parçası ya da sosyal medya kampanyası bile
diplomatik etki yaratabilir.
Bu tür ilişkilere “geleneksel olmayan diplomasi” deniyor. Kamu diplomasisi, kültür
diplomasisi, spor diplomasisi gibi başlıklar artık devletlerin resmi dış politika stratejilerinin
içinde yer alıyor. Çünkü artık ülkeler sadece güvenlik ya da siyaset alanında değil, imaj ve algı
yönetimi açısından da rekabet ediyor.
Bu noktada en küçük jestler bile büyük anlamlar taşıyabiliyor. Bir doğal afet sonrası
gönderilen yardım uçağı, bir kriz anında yapılan destek mesajı ya da ortak kültürel projeler,
ülkeler arasındaki ilişkileri sandığımızdan daha fazla etkiliyor.
Sonuç olarak, diplomasi artık sadece siyasetçilerin değil; akademisyenlerin, sanatçıların,
sporcuların, gazetecilerin ve hatta sosyal medya kullanıcılarının da dolaylı olarak dahil olduğu
bir alan. Herkesin küçük bir katkı sunduğu bu büyük oyun, sessiz ama etkili bir biçimde
devam ediyor.
Küreselleşen dünyada sınırlar artık sadece haritalarda kaldı. Etkileşim her yerde ve her an
mümkün. Bu yüzden “diplomasi masada yürütülür” anlayışı yerini, “diplomasi hayatın her
alanında yaşanır” anlayışına bırakıyor.
