Şiiri için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyor, hayatta olan annelerimize sağlık, hayatta olmayan annelerimizi de rahmetle anıyorum.
××××××××××××××××××××××××××××××××
Bugün annemi gördüm düşümde, usumda yer eden bütün gerçekliğiyle…
Bir kilim tezgahının karşısında oturmuş, dudaklarında donmuş bir gülüş, kilim dokuyordu yine.
Annem benim…yaşarken ne çok sevdiğim ve ölümünden sonra da ölesiye göresidiğim annem benim…
En çok uykularımı bölen ve en çok düşümde gördüğüm.
Neden hüzün hiç eksilmezdi o gül yüzünden bilemediğim….
Ne kadar çok iş görmüştü yaşarken…
Rüyamda da yine iş başında ellerini sevdiğim.
Kilim dokuyor ağaçtan tezgahında, elinde kirkit, yüzünde ben gözüyle bakınca tanıdık bir gülüş; narin elleriyle habire nakışlar kurmakta ve olanca güzelliğiyle karşımda durmakta.
Ben onu görüyorum ama o benden hanersiz…iş kolik ya…
Bir kez olsun gülmedi yüzüme bakıp da, yaşarken en çok sevdiğim, öldüğünde en çok göresidiğim…
Annem benim…
Onu düşümde gördüm bugün yine ve bir kez daha tanıklık ettim işini de en az benim kadar sevdiğine…
