Şiiri için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyoruz.
××××××××××××××××××××××××××××××××××
Eylülün kapısından girer sonbahar,
Yüzünde serin mi serin bir gülüş.
Aynen masmavi gözlerin
Ve alaycı sözlerin senin.
Eylülle ilk sarısı düşer dallara yaprakların,
Göçmen kuşlarda bir telaş bir telaş…
Benim de sana diyeceklerim var,
Yanıma yaklaş.
Sonbahardır ya soğur günden güne havalar.
Önce yüreğümde başlar serinlik,
Sonra ellerime iner,
Giderek ayaklarım da öşür.
Sen beni ısıtmaya hazır mısın üşüyecek olsam;
Yoksa beni kim düşünür?
Ekimce ya da kasımca olsun istemem sözlerin,
Eylülce olsun isterim.
Kasım hepten hüzne götürür beni ekim değilse bile,
Korkum o ki sen bile ısıtamazsın o zaman beni,
Yüreğim iyiden iyiye üşürse…
Sevgilim…
İşin aslı çok az sözcük var eylülceden dilimizde.
Ama çok iyi anlıyorum her şeyi sen hüzünlenince.
Dilinden eylülce sözcükler dökülüyor inceden ince;
Ne tam hüzne çalıyor ne de tam sevince.
Yüreğimde bir yaz havası oluyor,
İçimde bir ısınma sen gülünce…
Hiç bilmiyor olsam bile çok tez öğrenirim senin dilinden,
Sen bana eylülce sözcükler fısılda,
Sen bana eylülce türküler, şarkılar söyle,
Esinle beni o sımsıcak gülüşünle….
Öylece gideyim gideceğim yer her nere ise.
Eylülce gülüşler olsun gözlerinde
Ve eylülce sözcükler olsun dilinde.
Diyelim hiçbiri olmadı bunun…
Yetişir bana senin dilinden diyeceğin bir
“güle güle!!!”
