Köşe yazısı için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyor, Durmuş Türker hocamızın torunu Emre bey ve eşi Alara hanıma bir ömür boyu mutluluklar diliyoruz.
××××××××××××××××××××××××××××××××××
“İki kapılı bir handa
Gidiyorum gündüz gece” diyor ya Aşık Veysel; bu yalnız Aşık için değil, bizim için de böyle. Doğar doğmaz düşüyoruz o yola. Kimi düzünden kimi bayırından, kimi kırından kimi çayırından, kimi enğeller aşarak kimi yolda şaşarak gidiyor yol yorgunu oluyoruz ve yetmiyor, yıl üstüne yıl ekleyip yaşımıza, yıl yorgunu oluyoruz.
Çocukluğumu anımsıyorum şairin “kaygılardan azade” dediği çocukluğumu. “Öylemiydi” diye de yeniden göz gezdiriyorum çocukluğuma, gözüme şairin dediği gibi görünmüyor ama. Daha o zamandan bile çok yük yüklenmiş omuzlarıma ve şimdi diyorum ancak “ bu kadar mı sorumluluk yüklenir çocuğa…Olsun ama yine de “güzel geçti” diye not düşüyorum çocukluğuma.
Yıllar geçmiş ya… bir de bakmışım baba olmuşum baba. Olabilmiş miyim bilemem ama iyi baba olmak için çok çaba harcadım valla. En doğrusu da bunun notunu vermek çocuklarıma kalmalı, çocuklarıma. Onlar ne derse öyledir, öpüp koyarım başıma.
Zaman durmuyor ama. Yıllar bizi kavuşturuyor her biri bir gül goncası olan torunlarımıza. Nasıl bir iş anlamadım ama en azından çocukları denli sevgi duyuyor nineler ve dedeler torunlarına. Ben bizzat kendi üzerimden tanığım buna. Dört torunun her birini canıma sokasım geliyor, canıma. Onlar ki çok çabuk büyüyorlar… bize bile sormadan ama. Daha tam olarak doyamamışken o sevimli çocukluklarına, bir de bakmışsın genç kız ve delikanlı olarak çıkıyorlar karşımıza. En küçüğü 12, en büyüğü 28 yaşında oldu torunlar da. Bir de baktık 28 yaşındaki Emre’miz “ben de ev kuracağım” diye çıkmasın mı karşımıza. Önce şaşırdık…çok sevindik sonra da, dünkü çocuk soyunur olmuş babalığa…
İki gün öncesi, 20 Eylül 2025 günü düğün dernek kurduk ona. Peşin peşin koskocaman teşekkürlerimiz var dostlarımıza, yakınlarımıza, bizi dost bilen her cana. Bu iş beni biraz düşündürüyor ama…böylece babalık devri bitti, dedelik devri başladı bana. Emre’miz bir eş buldu kendine ismi: ALARA. Öncelikle güzel bir ömür diliyorum onlara. Alara da bilsin ki onu da kattık canımıza ve daha da çoğaldık onunla. “SEVGİ”dir temel alınacak olan yaşamda. Alara ve Emre’ye sözüm şu ola: sevgi koyun dağarcığınıza ama saygıyı da eksik etmeyin yanında. Size çok güzel yıllar ve engelsiz yollar diliyoruz bu yaşamda. Mutluluğunuz çok ola. Ben sizi canım “TORUN” larım bileceğim, siz de bana yalnızca gülerek “DEDE” deyin bu kadarı yeter bana.
Son sözüm de TEŞEKKÜRLERİM” olsun düğünümüze renk katan dostlara.
