Şiiri için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyoruz.
×××××××××××××××××××××××××××××××××××
Öyle çok öyle çok ki diyemediklerim,
Dili lal olup söyleyemediklerim…
Bana hep susmayı mı öğretmişler ne,
Hiç kimsenin bir diyeceği olmasa bile,
“Sen hele bir sus!” diyorum kendi kendime.
Ama bilinsin isterim ki ben “LAL” değilim…
Zaman zaman öyle açılıyor ki dilim,
Sanki sonu gelmez bir fırtına,
Sanki coşkun bir sel oluyor ağzımda sözlerim.
Sevgilim…en çok da sana diyemediklerim.
Nedendir bilmem sana diyeceklerimi bir türlü söyleyemedim.
Anlaşılmaz bir şey, acaba sana karşı hep niçin “LAL” benim dilim.
Bir var ki ben söylemesem de sen biliyorsun sana diyeceklerimi;
Bu da benim tesellim.
Dilime iş bırakmadı ki senin için yapıp ettiklerim.
Hep sana olan bitmez sevgimle çarpıyor yüreğim.
Hep seni içinde taşıyor gözlerim.
Hep senin için gonca verdi, hep senin için açıldı güllerim.
Bildiğim bir şey varsa benim…
İçinde hüznü, sevinci, özlemi, ille de sevgiyi taşıyor,
“LAL” olup söyleyemediklerim…