Şiiri için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyoruz.
×××××××××××××××××××××××××××××××
Güz de mi bitiyor ne…
Kasımla yavaş yavaş kesiliyor nefesi,
Ağaçlar hepten çıplak, ne kadar seyrekleşmiş kuşların sesi.
Biz iyi ki başka başka yerlerde değiliz,
Yüzün yüzüme dönük, gözlerin gözlerime.
İçimde bir ısınma, bir ısınma ki sorma,
Nefesin nefesime vurunca…
Ama ben yine de hep bir korku duyuyorum her güz bitiminde.
İçimde bir üşüme bir üşüme ki bir aklım da sende.
Ellerimiz de üşüyor artık ayaklarımızla birlikte,
Hep bir soğukluk değiyor tenimize.
Tek bir dileğim olacak ama sevgilim:
Gözünü gözümden ayırma, yüzünü yüzümden çevirme,
Onca soğuyup da havalar kış gelse bile,
Biz hep sımsıcak kalırız seninle,
Yeter ki “KAR” düşmesin yüreğimize…
