Şiiri ve Yazısı için çok kıymetli şair ve yazar Durmuş Türker hocamıza teşekkürlerimizi iletiyoruz.
×××××××××××××××××××××××××××××××××
Yaşamak…elbette güzel şeydir. Canlılar için doğduğu günle başlar ve öldüğü günle de sona erer. Aşık Veysel doğumdan ölüme giden bu yolu “iki kapılı han” diye yorumlamıştır büyük bir bilgelikle.
İnsan oğlu bu iki kapılı hanın girişinden çıkışına kadar, nice zorluklardan, nice mutluluklardan ya da mutsuzluklardan, nice davalardan ve nice sevdalardan geçer. Bütün bunların omuzuna yüklediği bir yük vardır ve erinse de, yerinse de, doğduğuna pişman görünse de taşır. “Derdim” dediği bunca şeyi gün olur yele, gün olur tele, gün olur göle, gün olur çöle yüklemek ister. O da yetmez sele yükler, ele yükler, dile yükler.
Zor iştir bu yükü bir başına taşımak. “Dilerim hiç kimsenin başına gelmesin bu zorluklar” diyeceğim…ama diyemem ki. Bu dünyaya gelmek öyle bedevadan değil çünkü. Nice zorluklar, nice engeller, nice kavgalar, nice davalar ve ille de nice sevdalar gelecek başınıza. Hepsinin de bir ağırlığı olacak başta ve de yürekte ama taşıyacaksınız. Yaşamak…öylesine kolay değil ki. Böyle zamanlarda işi yazıya düşürmek yürek yükümü belki azaltır dedim ve şiire vurdum kendimi. Us işimidir bilmem ki…
Şu benim yürek yükümü
Yele yüklesem taşır mı
Hüzün taşıyan türkümü
Tele yüklesem taşır mı
Sitemi büker belimi
Tut derim tutmaz elimi
Denize sığmaz selimi
Göle yüklesem taşır mı
Erimeden dagım karı
Nasıl göreceğim yari
Yüreğimdeki bu harı
Çöle yüklesem taşır mı
Anlamaz ki yoğu varı
İnler durur zarı zarı
Bülbülün çektiği kahrı
Güle yüklesem taşır mı
Sevdaya saldım başımı
Döver dururum döşümü
Dökülen gözüm yaşını
Sele yüklesem taşır mı
Darıldı canımın içi
Ondan yükler gider göçü
Benim olan bunca suçu
Ele yüklesem taşır mı
Türker der nere güderim
Yürek gamlı dertli serim
Öyle dertli ki sözlerim
Dile yüklesem taşır mı
Galiba taşıyamamaktı derdim ve derdimi böyle dilendirdim. Okuyan herkese güzel bir gün dilerim.
