Sevmek, göğsüne düşen ilk yağmur damlası gibi,
Sessiz ama içten içe yankılayan bir başlangıçtır.
Bir bakışın içine saklanmış sonsuzluğu
Ve o sonsuzlukta kaybolmayı göze almaktır.
Sevmek, kalbinin en savunmasız yerini açmak,
Kırılacağını bile bile o kapıyı aralamaktır.
Bir ismin, gecenin ortasında ansızın
Tüm karanlığı aydınlatmasıdır.
Sevmek, susarak konuşmak bazen,
Bir dokunuşla dünyayı değiştirmek.
Ve her şeye rağmen kalabilmek,
Gitmek en kolayken bile kalmayı seçmek.
Sevmek, eksik yanlarını saklamadan sunmak,
Ve bir başkasında tamamlanmayı ummak.
Bir gülüşte yeniden doğmak,
Ve o gülüşte kendini bulmaktır.
Sevmek, zamanı unutmak demektir,
Dakikaların bir ömre dönüşmesidir.
Birlikte susmanın bile huzur olması,
Kelimesiz anlaşmanın en saf halidir.
Sevmek, fırtınaya rağmen yürümek,
Elini bırakmadan karanlıktan geçmektir.
Bir “iyi ki”nin içine sığan koca hayat,
Ve o hayatı birlikte taşımaktır.
Sevmek, vazgeçmemeyi öğrenmektir,
Her düşüşte yeniden ayağa kalkmaktır.
Bir kalpte yer bulmak değil sadece,
O kalpte iz bırakabilmektir.
Ve en sonunda sevmek,
Kendinden vazgeçmeden “biz” olabilmektir.
