Siyasette ve toplumsal yaşamda kalıcı başarılar, bugünden yarına mucizelerle gelmez.
Gerçek başarı; kemikleşmiş önyargıları kırmak, kendi güvenli alanından çıkıp "öteki" olarak görülenlere el uzatmak ve sabırla bir toplumsal buluşma zemini inşa etmekle mümkündür.
Bir liderin veya hareketin ilk başta mütevazı oranlarla başladığı bir yolculukta, zaman içinde toplumun neredeyse yarısını ortak bir paydada buluşturabilmesi, küçümsenemeyecek siyasi bir kazanımdır.
Elbette bu süreçler hatasız değildir.
Kritik dönemeçlerdeki stratejik adımlar, son düzlükteki hamleler kıyasıya eleştirilebilir; bu da demokrasinin bir gereğidir.
Ancak sadece sonuca odaklanıp, katedilen devasa mesafeyi ve kırılan tabuları değersizleştirmek büyük bir haksızlıktır.
Bugün yerel yönetimlerde elde edilen kapsayıcı başarılar, geçmişte atılan o cesur ve özverili adımların, başlangıçta büyük tepki çeken ama arkasında durulan kararlı tercihlerin birer meyvesidir.
Gelişmiş demokrasilerin tarihine baktığımızda da toplumsal uzlaşıyı hedefleyen cesur adımların ilk başta sert tepkiler aldığını, ancak uzun vadede büyük dönüşümlere kapı araladığını görürüz.
Almanya’da birbirine tamamen zıt kutuplardaki ideolojilerin, ülkenin istikrarı ve toplumsal barış için bir araya gelmesi ilk dönemlerde her iki tabanda da "ihanet" olarak yorumlanmıştı.
Ancak bu esneklik, Almanya'yı Avrupa'nın en güçlü lokomotifi haline getiren uzlaşı kültürünü doğurdu.
Nelson Mandela ve Güney Afrika'da yılların getirdiği derin öfkeleri ve kutuplaşmayı aşmak için Mandela'nın beyaz azınlıkla kurduğu diyalog, kendi tabanında çok büyük tepkiyle karşılanmıştı.
Eğer o gün bu risk alınmasaydı, bugün dünya tarihine geçen o büyük toplumsal dönüşüm ve iç barış asla sağlanamazdı.
Değişim, konfor alanını terk etmeyi gerektirir.
İlk başta riskli görünen, tabanların tepkisini çeken adaylıklar veya ittifaklar, zamanı geldiğinde büyük zaferlerin mimarı olurlar.
Bugünü sağlıklı değerlendirmek ve geleceğe doğru adımlarla yürüyebilmek için, hafızamızı taze tutmak ve bu noktaya "nereden ve hangi engeller aşılarak" gelindiğini asla unutmamak gerekir.
Kapsayıcılık ve sabır, popülist öfkeden her zaman daha güçlü ve kalıcıdır.
