Hayatta geriye dönüp baktığımızda, geride bıraktığımız en değerli miras ne sahip olduğumuz makamlar ne de biriktirdiğimiz servettir. İnsanların hafızasında kalan; güvenilirliğimiz, sevgimiz ve kimseyi incitmeden yaşayabilme erdemimizdir.
Güven, bir insanın en kıymetli hazinesidir. Bir kez kazanılır, ancak dikkatsizce söylenen bir söz ya da yapılan bir davranışla kolayca kaybedilebilir. Bu nedenle güvenilir olmak; dürüstlüğü, samimiyeti ve sözünün arkasında durmayı gerektirir. İnsanlar, yanında huzur buldukları, kendilerini güvende hissettikleri kişileri unutmazlar.
Hayatı sevgiyle yoğurmak ise yalnızca sevdiklerimize güzel sözler söylemek değildir. Sevgi; anlayış göstermek, affedebilmek, paylaşabilmek, saygı duymak ve farklılıklara hoşgörüyle yaklaşabilmektir. Sevgiyle kurulan her ilişki daha sağlam, daha kalıcı ve daha anlamlı olur.
Yaşadığımız toplumda bazen bir tebessüm, bazen içten bir selam, bazen de kırıcı olabilecek bir sözü söylememeyi tercih etmek, insanların hayatına düşündüğümüzden çok daha fazla değer katar. Kimseyi incitmeden yaşamak zayıflık değil; güçlü bir karakterin ve olgun bir vicdanın göstergesidir.
Unutmamalıyız ki, hayat çok kısa. Kırgınlıklar, öfkeler ve gereksiz tartışmalar bize hiçbir şey kazandırmaz. Buna karşılık sevgiyle söylenen bir söz, samimiyetle uzatılan bir el ve güven veren bir duruş, yıllar geçse de insanların yüreğinde yaşamaya devam eder.
Gelin, ardımızda güzel izler bırakalım. Güvenilir olalım, sevgiyi hayatımızın merkezine koyalım ve kimseyi incitmeden yaşamaya gayret edelim. Çünkü gerçek zenginlik, insanların kalbinde iyi bir insan olarak yer edinebilmektir.
Sevgiyle yoğrulan bir hayat, güvenle büyür; güvenle yaşanan bir hayat ise ardında daima güzel izler bırakır.
