Hayat, insana birçok duygu yaşatır. Sevinci öğretir, hüznü tattırır, umut verir, bazen de umudu elinden alır. Fakat bütün bu duyguların arasında öyle biri vardır ki, insanın ömrüne damga vurur. Kimileri buna kader der, kimileri nasip, kimileri ise gerçek aşk… Ben buna sadece "bir kere sevmek" diyorum.
Belki herkes aynı fikirde olmayabilir. Kimi, insanın hayatı boyunca defalarca âşık olabileceğini söyler. Kimileri de her yeni başlangıcın yeni bir sevda olduğuna inanır. Oysa bana göre insan, gerçekten yalnızca bir kez sever. Çünkü ilk kez yüreğinin en derin yerine dokunan, ruhunu değiştiren ve hayata bakışını bambaşka yapan sevgi bir daha aynı şekilde yaşanmaz.
Gerçek sevgi, sadece "Seni seviyorum." demek değildir. Gerçek sevgi, bir insanın mutluluğunu kendi mutluluğunun önüne koyabilmektir. Onun üzülmesini istememek, yanında olamasan bile iyi olduğunu bilmeyi istemektir. Sevgi, sahip olmak değil; değer vermektir. Bazen sessizce beklemektir. Bazen vazgeçmek zorunda kalsan bile, onun iyiliğini dilemektir.
İnsan gerçekten sevdiğinde değişir. Dünyaya baktığı pencere değişir. Eskiden fark etmediği ayrıntılar anlam kazanır. Yağmur başka yağar, rüzgâr başka eser, şarkılar başka söylenir. Çünkü sevgi, insanın sadece kalbine değil, ruhuna da dokunur.
Ne yazık ki her sevda mutlu sonla bitmez. Kimi sevgiler kavuşarak tamamlanır, kimileri ise hasretle yaşar. Ama kavuşamamak, sevginin gerçek olmadığı anlamına gelmez. Bazen en büyük sevgi, uzaktan edilen bir dua, yıllar geçse de eksilmeyen bir özlem ve kalbin en derin köşesinde saklanan güzel bir hatıradır.
Zaman her şeyin ilacı derler. Evet, zaman acıları hafifletir, yaraları kabuk bağlatır. Ama gerçek sevgiyi silemez. Çünkü gerçek sevgi, unutulmak için değil; insanı olgunlaştırmak için vardır. O sevgi, yıllar sonra bile bir şarkıda, bir sokakta, bir kokuda veya eski bir fotoğrafta yeniden hatırlanabilir. İşte o an anlarsınız ki bazı duygular zamanla kaybolmaz; sadece sessizleşir.
Hayatın en büyük yanılgılarından biri, sevgiyi çıkarla karıştırmaktır. Sevgi hesap yapmaz. Menfaat aramaz. Karşılık beklemez. Sevgi, olduğu gibi kabul etmektir. Bir insanı kusurlarıyla sevebilmektir. Çünkü kusursuz insan yoktur; kusurlarıyla güzel olan insanlar vardır.
Bugün etrafımıza baktığımızda, ilişkilerin çok hızlı başlayıp aynı hızla bittiğini görüyoruz. Sabır azaldı, fedakârlık unutuldu, emek vermek zor geldi. Oysa sevgi; emek ister, anlayış ister, güven ister. Bir ömür sürecek bir birliktelik, birkaç güzel sözle değil, yıllarca gösterilen sadakat ve saygıyla ayakta kalır.
Belki de insan hayatta gerçekten bir kez sever. Sonrasında yaşadığı duygular, o ilk sevginin bıraktığı boşluğu doldurmaya çalışmaktan ibarettir. Çünkü bazı insanlar hayatımıza sadece girmek için değil, bize sevginin ne olduğunu öğretmek için gelirler. Giderler belki… Ama öğrettikleri ömür boyu bizimle kalır.
Gerçek sevgi, sadece el ele yürümek değildir. Bazen kilometrelerce uzakta olsan da aynı duayı edebilmektir. Bazen konuşmadan anlaşmak, bazen susarak anlatmaktır. Sevgi, kalbin dilidir; ne mesafe tanır ne de zaman.
Bu yüzden sevdiklerimizin kıymetini onları kaybetmeden bilmeliyiz. Kırıcı sözler söylemeden, gurura yenilmeden, sevgimizi ifade etmekten çekinmeden yaşamalıyız. Çünkü hayatın bize ne getireceğini bilmiyoruz. Bugün yanımızda olan bir insan, yarın sadece güzel bir hatıra olabilir.
İnsan, hayatta birçok insanla karşılaşır. Kimisi yol arkadaşı olur, kimisi öğretmeni, kimisi misafiri… Ama içlerinden biri vardır ki, kalbinin en özel köşesine yerleşir. İşte o insan, sevginin gerçek anlamını öğreten kişidir. Belki onunla aynı yolda yürür, belki yollarınız ayrılır. Fakat kalbinizde bıraktığı iz, ömür boyu silinmez.
Ben hâlâ inanıyorum ki sevgi, insanı güzelleştiren en büyük güçtür. Gerçekten seven bir insan yalan söylemez, güveni sarsmaz, incitmemeye çalışır ve sevdiğinin gözündeki bir damla yaşa bile razı olmaz. Çünkü sevgi, sadece bir duygu değil; aynı zamanda bir karakter meselesidir.
Ve belki de bu yüzden…
İnsan hayatta bir kere sever. O sevgi ya ömür boyu yanında yürür ya da ömür boyu yüreğinde yaşar. Ama gerçek sevgi, hangi yolda olursa olsun, insanın kalbinden asla silinmez.
