İnsan ömrü, doğumla ölüm arasında geçen kısa bir yolculuktur. Bu yolculukta kimi zaman sevinçle güler, kimi zaman hüzünle gözyaşı dökeriz. Fakat her duygunun üzerinde yükselen bir gerçek vardır: Sevgi...
Sevgi, yalnızca bir duygu değil, aynı zamanda bir yaşam biçimidir. İnsanı olgunlaştıran, yaraları saran, kırılan gönülleri yeniden bir araya getiren en büyük güçtür. Bir annenin evladına gösterdiği şefkatte, babanın sessiz fedakârlığında, dostun vefasında ve ihtiyaç sahibine uzanan bir elde sevginin en güzel hâlini görürüz.
Ne yazık ki günümüzde insanlar birbirini anlamaktan çok yargılıyor, dinlemekten çok konuşuyor. Oysa sevgi; önce anlamayı, sonra anlatmayı öğretir. Kalpten çıkan samimi bir söz, bazen en pahalı hediyelerden daha kıymetlidir.
İnancımız da bize sevgiyi ve merhameti emreder. Yaratılanı Yaradan'dan ötürü sevmek, kin yerine affetmeyi, bencillik yerine paylaşmayı seçmek, insan olmanın en güzel göstergesidir. Bir yetimin başını okşamak, yaşlı bir insanın duasını almak, komşunun hâlini sormak... Bunların her biri sevginin hayata yansıyan hâlidir.
Belki de bugün bir insanın ihtiyacı olan şey, uzun nasihatler değil; içten bir tebessüm, samimi bir selam ve "Ben senin yanındayım." diyebilen bir yürektir. Çünkü sevgi, umudun en güçlü kaynağıdır.
Hayat, kırgınlık biriktirmek için çok kısa; gönül kazanmak için ise her gün yeni bir fırsattır. Gelin, kalplerimizi sevgiye açalım. Birbirimize daha anlayışlı, daha merhametli ve daha adil olalım. Unutmayalım ki geriye kalan; sahip olduklarımız değil, dokunduğumuz hayatlar ve bıraktığımız güzel izler olacaktır.
Kalbinizde sevgi eksik olmasın. Çünkü sevgi varsa umut vardır; umut varsa hayat her şeye rağmen güzeldir.
Sevgi varsa hayat vardır,Sevgi varsa umut vardır sizde umutla yaşayın sevgi ile hep mutlu kalın
