Emekliler için harika bir sosyal tesisin açıldığı haberini almak hepimizi sevindirir.
İnsanlar bir araya geliyor, çayını içiyor, sohbet ediyor.
Ancak bu güzel ortamlar, sağlıklı insanlara göre projelendirildiğinde, ne yazık ki bir anda bazı vatandaşlar için bir kâbusa dönüşebiliyor.
Böbreklerimizin idrar üretme, prostatın ise bunu bir depo gibi tutma işlevi, yaş ilerledikçe veya geçirilen bir felç gibi sağlık sorunlarıyla birlikte bambaşka bir hâl alabiliyor.
Tuvalet ihtiyacı aniden, yoğun ve sık aralıklarla geliyor.
Bazen sadece “o hissin” kendisi bile tüm dikkatinizi dağıtacak kadar rahatsız edici olabiliyor.
Bir yudum çay içtikten beş dakika sonra vücut tekrar sinyal veriyor.
Sağlıklı biri için bu, kalkıp gitmekten ibarettir.
Ama tekerlekli sandalye kullanan, hareket kısıtlılığı olan biri için, hele ki prostat da baskı yapıyorsa, o güzel sosyal tesis bir anda süratle kaçılması gereken bir yere dönüşüyor.
Pek çok sosyal tesis yapılırken erişilebilir tuvaletler ihmal ediliyor.
Tekerlekli sandalye ile ne içeri girmek ne de manevra yapmak mümkün oluyor.
Sosyal etkinlikten kopup, kimseye çaktırmadan eve dönme zorunluluğu doğuyor.
Bu durum, kişiyi toplumdan ve sosyalleşme imkânından dışlamak anlamına geliyor.
En kötüsü de, çekilen fiziksel sıkıntı ve acı, o an kimsenin anlayamayacağı bir yalnızlığa itiyor.
Kimse, bir sosyal ortamda "ördek" gibi kişisel bir aparatı kullanmak zorunda kalmak veya "yaşlı bezi" takma zorunluluğu hissetmek istemez.
Çözüm, insana yakışır, erişilebilir bir alandır.
Bir mimar bir proje çiziyorsa, o binanın sadece güzel görünmesini değil, içindeki hayatı da düşünmek zorundadır.
Engelli rampası ne kadar önemliyse, kullanımı kolay, geniş ve erişilebilir bir tuvalet de o kadar temel bir ihtiyaçtır.
Bu tür tesislerin yanına kolayca girişi ve çıkışı olan, tekerlekli sandalye manevrasına uygun, hatta acil durumlarda kişisel aparatların rahatça kullanılabileceği seyyar bir engelli tuvaleti eklemek bile hızlı ve insani bir çözüm olabilir.
Yapmış olmak için yapmak doğru değildir.
Eğer bir tesis, sadece sağlıklı ve genç nüfusu düşünüyorsa, aslında toplumun en çok ihtiyacı olan kesimini dışlıyor demektir.
Umarım bu ses, sosyal tesisleri planlayan ve hayata geçiren yetkililere ulaşır.
Çünkü sosyal hayat, herkesin hakkıdır, ve bu hak tuvalet erişilebilirliği gibi temel bir insanlık ihtiyacında asla sekteye uğramamalıdır.
